Francusko-gruziลska dwujฤzyczna ksiฤ ลผka
Mais il ne rรฉpondit pas ร ma question. Il me dit simplement:
แแแแ แแ แแแกแฃแฎแ แแ แแแแชแ.
โ Lโeau peut aussi รชtre bonne pour le cลurโฆ
โ แฌแงแแแ แแฃแแกแแช แ แแแแกโฆ โ แแฅแแ แฃแแ แแแแ.
Je ne compris pas sa rรฉponse mais je me tusโฆ Je savais bien quโil ne fallait pas lโinterroger.
แแ แแแ แแแแฃแแ, แแแแ แแ แแฆแแ แแคแแ แ แแแแแฎแโฆ แแแ แแแ แแแชแแแ, แ แแ แแแแฎแแแแ แแแกแฃแฎแก แแแแแแแ แแ แแแแชแแแแ.
Il รฉtait fatiguรฉ. Il sโassit. Je mโassis auprรจs de lui. Et, aprรจs un silence, il dit encore:
แแแ แแแแฆแแแ แแ แกแแแแแ แแแแจแแ. แแ แแแแ แแแ แแแแฃแฏแแฅแ. แแแ แแ แฎแแแก แแแฃแแแแ. แแแ แ แแ แแฅแแ:
โ Les รฉtoiles sont belles, ร cause dโune fleur que lโon ne voit pasโฆ
โ แแแแแแแ แแแ แแแแแแแแ, แแแขแแแ แ แแแแขแแ, แ แแ แแฅ, แกแแแฆแแช, แแ แแ แงแแแแแแ แฎแแ แแแก, แ แแแแแแช แแฅแแแแ แแ แ แฉแแแกโฆ
Je rรฉpondis ยซbien sรปrยป et je regardai, sans parler, les plis du sable sous la lune.
โ แแแ แแแแ แฎแแ , โ แแแแฃแแ แแ แแ แแแแแ แแแแแแแ แแแแแ แแก แจแฃแฅแแ แแแแแแแแฃแ แแแขแแแฆแฃแ แฅแแแจแแก.
โ Le dรฉsert est beau, ajouta-t-ilโฆ
โ แฃแแแแแแช แแแแแแแ, โ แแแกแซแแแ แแแ.
Et cโรฉtait vrai. Jโai toujours aimรฉ le dรฉsert. On sโassoit sur une dune de sable. On ne voit rien. On nโentend rien. Et cependant quelque chose rayonne en silenceโฆ
แแแ แแแแช แแแแแแ แกแแแแฎแแแ แแงแ แฃแแแแแ. แแ แงแแแแแแแแก แแแแฌแแแแ แแแ. แแแฎแแ แกแแแแก แแแ แชแแแ, แแ แแแแแ แแ แแคแแ แ แฉแแแก. แแ แแคแแ แ แแกแแแก. แแ แแแฃแแแ แแแแจแ แแแแแช แแแแแแแก แ แแฆแแชโฆ
โ Ce qui embellit le dรฉsert, dit le petit prince, cโest quโil cache un puits quelque partโฆ
โ แแชแ, แ แแขแแแแ แฃแแแแแ แแกแแแ แแแแแแ? โ แแฅแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ, โ แแแแขแแ, แ แแ แกแแแฆแแช, แแแก แฌแแแฆแจแ, แฌแงแแ แ แแแแแแแโฆ
Je fus surpris de comprendre soudain ce mystรฉrieux rayonnement du sable. Lorsque jโรฉtais petit garรงon jโhabitais une maison ancienne, et la lรฉgende racontait quโun trรฉsor y รฉtait enfoui. Bien sรปr, jamais personne nโa su le dรฉcouvrir, ni peut-รชtre mรชme ne lโa cherchรฉ. Mais il enchantait toute cette maison. Ma maison cachait un secret au fond de son cลurโฆ
แแ แแแแแแชแแ. แแฎแแแแ แแฎแแ แแแแฎแแแ, แ แแก แแแแกแฌแแแแแแ แแก แแแฃแแแแ แแแแแ แแแ, แฃแแแแแแก แกแแแ แ แแ แแแแแกแชแแแก แฎแแแแ. แแแแกแฆแแช, แแแขแแ แ แ แแ แแแงแแแ, แแ แ แซแแแแแกแซแแแ แกแแฎแแจแ แแชแฎแแแ แแแแ. แฎแแแฎแจแ แฎแแ แแแแแแแ, แแ แกแแฎแแจแ แแแแซแแ แแแคแแฃแแแ. แแก แแแแซแ, แ แ แแฅแแ แฃแแแ, แแ แแแแก แฃแแแแแ, แแ แแแแแ แแ แช แแ แแแแก แฃแซแแแแแ, แแแแ แแ แกแแฎแแ แแ แซแแแฃแแแแแ แแงแ แแแชแฃแแ. แแแแฅแแก แแฃแแจแ แ แแฆแแช แกแแแแฃแแแ แแฅแแก แฉแแแแ แฎแฃแแแโฆ
โ Oui, dis-je au petit prince, quโil sโagisse de la maison, des รฉtoiles ou du dรฉsert, ce qui fait leur beautรฉ est invisible!
โ แแแ แแแแ แฎแแ , โ แแแแฃแแ แแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแก. โ แกแแฎแแ แแฅแแแแ, แแแ แกแแแแแแ แแฃ แฃแแแแแ, แแแแแแ แแแแจแ แแก แแ แแก, แ แแช แแ แ แฉแแแก.
โ Je suis content, dit-il, que tu sois dโaccord avec mon renard.
โ แแแฎแแ แแ, แ แแ แฉแแแก แแแแแแก แแแแแฎแแแแ, โ แแแแฎแ แ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ.
Comme le petit prince sโendormait, je le pris dans mes bras, et me remis en route. Jโรฉtais รฉmu. Il me semblait porter un trรฉsor fragile. Il me semblait mรชme quโil nโy eรปt rien de plus fragile sur la Terre.
แแแ แ แแ แฉแแแซแแแ. แแ แฎแแแจแ แแแแงแแแแ แแแ แแ แแแ แแแแแแแ แซแ. แแฆแแแแแแฃแแ แแแแงแฃแ แแแแ แแแก. แแกแ แแแแแแ, แแแแฅแแก แฃแซแแแ แคแแกแแกแ แแแแซแ แแแญแแ แ แฎแแแจแ แแ แแแกแแ แกแแแฃแแ แแ แแคแแ แ แแงแ แฅแแแงแแแ.
Je regardais, ร la lumiรจre de la lune, ce front pรขle, ces yeux clos, ces mรจches de cheveux qui tremblaient au vent, et je me disais: ce que je vois lร nโest quโune รฉcorce. Le plus important est invisibleโฆ
แแแแชแฅแแ แแแ แแแแแ แแก แจแฃแฅแแ แแแแแแแแฃแ แคแแ แแแ แแแ แจแฃแแแก, แแแแแแฃแ แแแแแแแก แแ แแฅแ แแกแคแแ แแฃแแฃแแแแก, แ แแแแแแกแแช แฅแแ แ แแแแแฃแแแแแแ, แแ แฉแแแก แแแแก แแแฃแแแแแแแ: แ แแกแแช แแฎแแ แฎแแแแ, แแแญแฃแญแแ แแฎแแแแ, แงแแแแแแ แแแแแแ แก แแแแแ แแแ แฎแแแแแก-แแแแฅแ.
Comme ses lรจvres entrโouvertes รฉbauchaient un demi-sourire je me dis encore: ยซCe qui mโรฉmeut si fort de ce petit prince endormi, cโest sa fidรฉlitรฉ pour une fleur, cโest lโimage dโune rose qui rayonne en lui comme la flamme dโune lampe, mรชme quand il dortโฆยป Et je le devinai plus fragile encore. Il faut bien protรฉger les lampes: un coup de vent peut les รฉteindreโฆ
แฃแคแแแกแฌแฃแแก แแแแแ แแแแแแแ แแแแแแ แฌแงแแแ แ แฆแแแแแ แแแแแแคแแแ. โแแก แ แแช แฃแคแ แ แแแ แแฆแขแแชแแแแก แแแแ แแก, โ แแแแแคแแฅแ แ แแ, แแ แแก แแแกแ แแ แแแฃแแแแ แงแแแแแแแกแแแแ, แแแ แแแ แแชแแแแ, แ แแแแแแช แฉแแ แแฆแแแแแแแ แแแแแ แแแก แกแฃแแจแ แแแจแแแแช แแ, แ แแชแ แแแก แกแซแแแแแกโฆโ แแ แฉแแแแแแก แแจแแแ แ แแแฎแแ, แ แแ แแแ แฃแคแ แ แกแแแฃแแ แแงแ, แแแแ แ แแแแแแ, แแแแฎแแแ, แ แแ แฉแแ แแฆแแแแก แฃแแแ แแแฃแคแ แแฎแแแแ, แแแ แแ แฅแแ แแก แแ แ แจแแแแฅแ แแแแแก แจแแฃแซแแแ แฉแแแฅแ แแก แแแโฆ
Et, marchant ainsi, je dรฉcouvris le puits au lever du jour.
แแกแ แแแแ แ, แแแแ แ แแแแแแแแแกแแก แญแแก แแ แฌแแแแฌแงแแ.
CHAPITRE XXV
แแแแ XXV
โ Les hommes, dit le petit prince, ils sโenfournent dans les rapides, mais ils ne savent plus ce quโils cherchent. Alors ils sโagitent et tournent en rondโฆ
โ แแแแแแแแแแ, โ แแฅแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ, โ แฉแฅแแ แ แแแขแแ แแแแแแแแแ แแแฅแ แแแ, แแแแ แแ แแแแแแ แแ แแชแแแ, แ แแก แแแแซแแแแ. แแแแขแแแแ, แ แแ แแแกแแแแแแ แแแฃแแแ แแแแ แแ แแฅแแ-แแฅแแ แแฌแงแแแแแแ.
Et il ajouta:
แแแกแซแแแ แจแแแแแ:
โ Ce nโest pas la peineโฆ
โ แแแแ แแ แแแแแโฆ
Le puits que nous avions atteint ne ressemblait pas aux puits sahariens. Les puits sahariens sont de simples trous creusรฉs dans le sable. Celui-lร ressemblait ร un puits de village. Mais il nโy avait lร aucun village, et je croyais rรชver.
แญแ, แ แแแแแกแแช แฉแแแ แแแแแแแแแ, แแ แแแแแ แฃแแแแแแก แญแแก. แฉแแแฃแแแแ แแแแ, แกแแฐแแ แแก แฃแแแแแแก แญแ แกแแแแจแ แแแแแฎแ แแแ แแ แแแ. แแก แแ แแแแแแแแ แกแแคแแฃแ แ แญแ แแงแ. แแแแ แแ แแฎแแแแแฎแแ แกแแคแแแ แแ แฉแแแแ แแ แแแแ แกแแแแแ แจแ แแแแแแ.
โ Cโest รฉtrange, dis-je au petit prince, tout est prรชt: la poulie, le seau et la cordeโฆ
โ แฃแชแแแฃแ แแ, โ แแฃแแฎแแ แ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแก, โ แงแแแแแคแแ แ แแแแแก แแแแแแแแ: แแแ แแแแแญแ, แแแแ แแชแ แแ แแแแแชโฆ
Il rit, toucha la corde, fit jouer la poulie. Et la poulie gรฉmit comme gรฉmit une vieille girouette quand le vent a longtemps dormi.
แแแ แแแแชแแแ, แญแแกแแแ แแแแแแ, แแแแ แแแฆแ แแ แแแ แแแแแญแ แแแแขแ แแแแ. แแแ แแแแแญแ แแกแ แแญแ แแแแแ, แ แแแแ แช แซแแแแแกแซแแแแ, แฃแฅแแแ แแแแแ แแแแแแแฃแแ แคแแแฃแแแ แ.
โ Tu entends, dit le petit prince, nous rรฉveillons ce puits et il chanteโฆ
โ แแแกแแแก? โ แแฅแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ, แฉแแแ แแแแแฆแแแซแแ แแแ แแ แแกแแช แแแฆแแ แแโฆ
Je ne voulais pas quโil fรฎt un effort:
แแ แแแแแแแ, แ แแ แแแ แแแฆแแแแแงแ.
โ Laisse-moi faire, lui dis-je, cโest trop lourd pour toi.
โ แแ แแแแแแฆแแ, โ แแฃแแฎแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแก. แจแแแแแแก แแก แแแแ แ แซแแแแแ แแซแแแแ.
Lentement je hissai le seau jusquโร la margelle. Je lโy installai bien dโaplomb. Dans mes oreilles durait le chant de la poulie et, dans lโeau qui tremblait encore, je voyais trembler le soleil.
แแแแ แแแแแแฆแ แฌแงแแแ แกแแแกแ แแแแ แ แแ แญแแก แแแแแแ แแแแแแ. แฏแแ แแแแแ แแแกแแแแ แแแ แแแแแญแแก แญแ แแแแ, แฏแแ แแแแแ แขแแแแแแ แแแแ แแจแ แฌแงแแแ แแ แแแก แแแแแแแ แแ แแแแก แจแฃแฅแ แแแแแแแแแแ.
โ Jโai soif de cette eau-lร , dit le petit prince, donne-moi ร boireโฆ
โ แแก แฌแงแแแ แแฌแงแฃแ แแแ, โ แแฅแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ, โ แแแแแแแแแแ.
Et je compris ce quโil avait cherchรฉ!
แแ แแฎแแแแ แแฎแแ แแแแฎแแแ, แ แแกแแช แแแแซแแแแ แแแ!
Je soulevai le seau jusquโร ses lรจvres. Il but, les yeux fermรฉs. Cโรฉtait doux comme une fรชte. Cette eau รฉtait bien autre chose quโun aliment. Elle รฉtait nรฉe de la marche sous les รฉtoiles, du chant de la poulie, de lโeffort de mes bras. Elle รฉtait bonne pour le cลur, comme un cadeau.
แแแแ แ แขแฃแฉแแแแแ แแแแฃแขแแแ. แแแ แแแแแแแ แแแฎแฃแญแ แแ แฌแงแแแก แแแแฌแแคแ. แแแแ แแ แแก แฉแแแฃแแแแ แแแ แกแแกแแแแ แฌแงแแแ แแ แแงแ. แแก แฌแงแแแ แแแ แกแแแแแแแแแ แแแญแแแแแ แชแแก แฅแแแจ แแแแแแแฎแฃแแแ แแ แซแแแแ แแแแ, แแแ แแแแแญแแ แญแ แแแแแ แแ แฉแแแ แฎแแแแแแก แซแแแแ แแแแแแ แแ แแฎแแ แกแแฉแฃแฅแแ แแแแ แแคแแแแแแแ แแฃแแก.
Lorsque jโรฉtais petit garรงon, la lumiรจre de lโarbre de Noรซl, la musique de la messe de minuit, la douceur des sourires faisaient ainsi tout le rayonnement du cadeau de Noรซl que je recevais.
แแแแจแแแแแกแแก แแกแ แแแฎแแ แแแแ แฎแแแแ แกแแจแแแแ แกแแฉแฃแฅแ แแแ: แกแแแแแแแแก แชแแแชแแแ แจแแแแก แฎแแแ, แจแฃแแฆแแแแก แฌแแ แแแก แแฃแกแแแ แแ แแแแแแแแแแแก แแแแ แกแแแแ แฆแแแแแ.
โ Les hommes de chez toi, dit le petit prince, cultivent cinq mille roses dans un mรชme jardinโฆ et ils nโy trouvent pas ce quโils cherchent.
โ แจแแแ แแแแแแขแแก แแแแแแแแแแก, โ แแแแฎแ แ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ, โ แแ แ แแแฆแจแ แฎแฃแแ แแแแกแ แแแ แแ แแฅแแโฆ แแแแ แแ แแแแแช แแแ แแแฃแแแแแ แแแแก, แ แแกแแช แแแแซแแแแ.
โ Ils ne le trouvent pas, rรฉpondis-jeโฆ
โ แแแ แแแฃแแแแแโฆ โ แแแแฃแแแกแขแฃแ แ แแ.
โ Et cependant ce quโils cherchent pourrait รชtre trouvรฉ dans une seule rose ou un peu dโeauโฆ
โ แฎแแแ แแก, แ แแกแแช แแกแแแ แแแแซแแแแ, แจแแแซแแแแ แแ แแแแแ แ แแแ แแจแ แแ แแ แ แงแแฃแ แฌแงแแแจแ แแแแแแก แแแชแแ.
โ Bien sรปr, rรฉpondis-je.
โ แแแ แแแแแ, โ แแกแแ แแแแฃแแ แแ.
Et le petit prince ajouta:
โ Mais les yeux sont aveugles. Il faut chercher avec le cลur.
โ แแแแ แแ แแแแแ แแ แแแ. แแแแแแแแ แแฃแแแ แฃแแแ แฎแแแแแแแกโฆ
Jโavais bu. Je respirais bien. Le sable, au lever du jour, est couleur de miel. Jโรฉtais heureux aussi de cette couleur de miel. Pourquoi fallait-il que jโeusse de la peineโฆ
แแ แฌแงแแแ แจแแแกแแ แแ แจแแแแแ แแแแแแกแฃแแแฅแ. แแแแแแแแแกแแก แฃแแแแแแก แฅแแแจแแก แแแคแแแก แคแแ แ แแแฐแแ แแแก แแ แแ แคแแ แแก แชแฅแแ แแช แแแแแแแ แแแแก แแแแ แแแ. แแ แแ แ แ แแฅแแแแ แกแแแแ แแแแแแ?
โ Il faut que tu tiennes ta promesse, me dit doucement le petit prince, qui, de nouveau, sโรฉtait assis auprรจs de moi.
โ แแแแแแแ แแแ แฃแแแ แจแแแแกแ แฃแแ, โ แฌแงแแแ แแ แแแแฎแ แ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ.
โ Quelle promesse?
โ แ แ แแแแแแแ แแแ?
โ Tu saisโฆ une museliรจre pour mon moutonโฆ je suis responsable de cette fleur!
โ แฎแแ แแแฎแกแแแก, แแแ แกแแแ แแแก แ แแ แจแแแแแ แแ แฉแแแ แแแขแแแแกแแแแแกโฆ แฎแแ แฃแแแ แแแแ แฃแแ แฉแแแก แงแแแแแแแ!
Je sortis de ma poche mes รฉbauches de dessin. Le petit prince les aperรงut et dit en riant:
แฏแแแแแแ แฉแแแ แฉแแแแฎแแขแแแ แแแแแแฆแ. แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ แแแแแแแแแแแแ แ แแกแแแ, แแแแชแแแ แแ แแฅแแ:
โ Tes baobabs, ils ressemblent un peu ร des chouxโฆ
โ แจแแแ แแแแแแแ แชแแขแแแ แแแแแแกแขแแก แแแแแแแกโฆ
โ Oh! Moi qui รฉtait si fier des baobabs!
โ แ?! แแ แแ แแกแ แแแแแงแแแแ แฉแแแ แแแแแแแแแแ!
โ Ton renardโฆ ses oreillesโฆ elles ressemblent un peu ร des cornesโฆ et elles sont trop longues!
โ แจแแแก แแแแแแก แแโฆ แงแฃแ แแแ แ แฅแแแก แแแฃแแแแกโฆ แซแแแแแ แแ แซแแแ แงแฃแ แแแแ.
Et il rit encore.
แแ แแแ แแแแแ แแแแชแแแ.
โ Tu es injuste, petit bonhomme, je ne savais rien dessiner que les boas fermรฉs et les boas ouverts.
โ แจแแ แแ แฃแกแแแแ แแแแ แแแฅแชแแแ, แฉแแแ แแแ แแ แแแญแ. แแ แฎแแ แแ แแคแ แแก แฎแแขแแ แแ แแแชแแแ, แแแ แแ แแแฎแ แฉแแแแแ แแแแแแกแ แแแ แแแแ แแ แแแฎแ แฉแแแแแ แแแแแแกแ แจแแแแแแแ.
โ Oh! รงa ira, dit-il, les enfants savent.
โ แแ แ แฃแจแแแก, โ แแแแแแจแแแแ แแแ, โ แแแแจแแแแ แแแแแช แแแฎแแแแแแแ.
Je crayonnai donc une museliรจre. Et jโeus le cลur serrรฉ en la lui donnant:
แแ แแแ แกแแแ แแแ แแแแฃแฎแแขแ แแแขแแแแกแแแแก. แแแฎแแขแ แ แแ แแแแฃแฌแแแ, แแญแแแ แแแแแแแฌแแ.
โ Tu as des projets que jโignoreโฆ
โ แจแแ แ แแฆแแชแแก แแแแ แแ แแ แแ แแแแฎแแโฆ
Mais il ne me rรฉpondit pas. Il me dit:
แแแแ แแ แแแ แแแกแฃแฎแ แแ แแแแชแ, แแฎแแแแ แแแแแกแแแแก แฉแแแแแแแ แแแ:
โ Tu sais, ma chute sur la Terreโฆ cโen sera demain lโanniversaireโฆ
โ แฎแแแ แฌแแแแฌแแแ แจแแกแ แฃแแแแแ, แ แแช แแแแแแแฌแแแ แฉแแแแแแแ แแ.
Puis, aprรจs un silence il dit encore:
แแชแแ แ แฎแแแก แแฃแแแแแก แจแแแแแ แแ แแแกแซแแแ:
โ Jโรฉtais tombรฉ tout prรจs dโiciโฆ
โ แแก แแแแแแ แซแแแแแ แแฎแแแโฆ
Et il rougit.
แแ แกแแฎแ แฌแแแแฃแคแแแแแ.
Et de nouveau, sans comprendre pourquoi, jโรฉprouvai un chagrin bizarre. Cependant une question me vint:
แแกแแ แจแแแแแแฌแแ แแฃแแแ แฃแชแแแฃแ แ แกแแแแ แแ แจแแแแแแแฎแ:
โ Alors ce nโest pas par hasard que, le matin oรน je tโai connu, il y a huit jours, tu te promenais comme รงa, tout seul, ร mille milles de toutes les rรฉgions habitรฉes! Tu retournais vers le point de ta chute?
โ แแแจ, แแ แแ แแ แแแแ แแก แฌแแแแ, แแแ แแแแแ แ แแ แแแแแแแฎแ, แจแแแแฎแแแแแ แแ แแแแฎแแขแแแแแ แแแ แขแแแแแ แขแ แแ แฃแแแแแแจแ? แแ แแแแแแแก แแ แฃแแแแแแแ, แกแแแแช แแแจแแ แฉแแแแแแ แแ?
Le petit prince rougit encore.
แแแก แแกแแ แฌแแแแฃแคแแแแแ แกแแฎแ.
Et jโajoutai, en hรฉsitant:
แแแฃแแแแแแแ แแแแซแแแ แแ:
โ ร cause, peut-รชtre, de lโanniversaire?โฆ
โ แฌแแแแฌแแแ แ แแ แจแแกแ แฃแแแ, แแแแขแแ?
Le petit prince rougit de nouveau. Il ne rรฉpondait jamais aux questions, mais, quand on rougit, รงa signifie ยซouiยป, nโest-ce pas?
แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแ แแแแแ แฌแแแแญแแ แฎแแแ. แแแ แแ แแกแแแแก แแแซแแแแแ แแแแฎแแแแ แแแกแฃแฎแก, แแแแ แแ แแแแ แแแฌแแแแแแ แแแกแขแฃแ แก แแ แแแจแแแแก?
โ Ah! lui dis-je, jโai peurโฆ
โ แแแ แแฃโฆ
Mais il me rรฉpondit:
แแแแ แแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ แกแแขแแ แแแแแฌแงแแแขแแแ:
โ Tu dois maintenant travailler. Tu dois repartir vers ta machine. Je tโattends ici. Reviens demain soirโฆ
โ แแ แแ แจแแแก แกแแฅแแแก แจแแฃแแแ. แแแแฅแแแแก แแแฎแแแ. แแ แแฅ แแแแแแแแแแ. แฎแแแ แกแแฆแแแแก แแแแโฆ
Mais je nโรฉtais pas rassurรฉ. Je me souvenais du renard. On risque de pleurer un peu si lโon sโest laissรฉ apprivoiserโฆ
แแแแ แแ แแแแ แแแ แแแแแแจแแแแ. แแแแแแก แแแแฅแแแแ แแแแแแแแแแแ โ แ แแแ แแแแแแก แแแแจแแแแฃแ แแแแแแ แแแแก, แชแ แแแแแช แฃแแแ แฆแแแ แ.
CHAPITRE XXVI
แแแแ XXVI
Il y avait, ร cรดtรฉ du puits, une ruine de vieux mur de pierre. Lorsque je revins de mon travail, le lendemain soir, jโaperรงus de loin mon petit prince assis lร -haut, les jambes pendantes. Et je lโentendis qui parlait:
แญแแกแแแ แฅแแแก แซแแแแ แแแแแแก แแแแแ แแแแแ แแงแ. แแแแ แ แแฆแแก, แแฃแจแแแแ แ แแ แแแแแแแแ แแ แแแแแ แฃแแแ, แจแแ แแแแแแ แแแแแแ แ แแแแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแก. แแแ แแแแแแแ แแฏแแ. แแ แจแแ แแแแแแ แจแแแแแแกแแ แแแกแ แฎแแ:
โ Tu ne tโen souviens donc pas? disait-il. Ce nโest pas tout ร fait ici!
โ แแฃแแฃ แแ แแแฎแกแแแก? โ แแฃแแแแแแแ แแแ แแแฆแแชแแก, โ แแก แแฅ แแ แแงแโฆ
Une autre voix lui rรฉpondit sans doute, puisquโil rรฉpliqua:
แแแแแ แแแฆแแช แจแแแแแกแฃแฎแ, แ แแแแแ แแแ แแกแแ แแแแแแแ แ:
โ Si! Si! cโest bien le jour, mais ce nโest pas ici lโendroitโฆ
โ แแแแฎ, แแแแฎ, แกแฌแแ แแ แแฆแแแแแแแ แแฆแแก, แแแแ แแ แแฅ แแ แโฆ
Je poursuivis ma marche vers le mur. Je ne voyais ni nโentendais toujours personne. Pourtant le petit prince rรฉpliqua de nouveau:
แแแแแฏแก แแแฃแฉแฅแแ แ. แแแแแแแแ แแ แแแแ แฉแแแแ แแ แแ แช แฎแแ แแกแแแแ. แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแ แแ แแกแแ แฃแแขแแแชแแแแ แแแฆแแชแแก:
โ โฆ Bien sรปr. Tu verras oรน commence ma trace dans le sable. Tu nโas quโร mโy attendre. Jโy serai cette nuit.
โ โฆแ แ แแฅแแ แฃแแแ. แจแแ แจแแแแจแแแ, แกแแ แแฌแงแแแ แฉแแแ แแแคแแฎแฃแ แแแ แกแแแแแ แแ แแฅ แแแแแแแแแแ. แแแแฆแแ แแแแแ.
Jโรฉtais ร vingt mรจtres du mur et je ne voyais toujours rien.
แแฎแแ แแฎแแแแ แแชแแแแ แแแขแ แ แแแจแแ แแแแ แแแแแแก, แแแแ แแ แแแแแช แแแ แแคแแ แก แแฎแแแแแแ.
Le petit prince dit encore, aprรจs un silence:
แแชแแ แ แฎแแแก แแฃแแแแแก แจแแแแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ แแแแแฎแ:
โ Tu as du bon venin? Tu es sรปr de ne pas me faire souffrir longtemps?
โ แแแ แแ แจแฎแแแ แแแฅแแก? แแแ แฌแแฃแแแแฃแแ แฎแแ , แ แแ แแแแฎแแแก แแ แแแฌแแแแแก?
Je fis halte, le cลur serrรฉ, mais je ne comprenais toujours pas.
แแแแแแ แแแชแแแฃแแ แแแแแแแ แแแแฅแแแแแ. แแแแ แแ แฏแแ แแแแแ แแแ แแคแแ แก แแแแแฎแแแแ แแงแแแ.
โ Maintenant va-tโen, dit-ilโฆ je veux redescendre!
โ แแฎแแ แแ แฌแแแ, โ แแฅแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแ, โ แซแแ แก แฃแแแ แฉแแแแแแแ.
Alors jโabaissai moi-mรชme les yeux vers le pied du mur, et je fis un bond! Il รฉtait lร , dressรฉ vers le petit prince, un de ces serpents jaunes qui vous exรฉcutent en trente secondes.
แแแแแ แแแแแฎแแแ แแ แแแคแแแแ แแแแแแ แจแแแฎแขแ. แแแแแแก แซแแ แแก แแแงแแแแแแ แแแแแ แแแแแแแฎแ, แ แแแแแกแแช แแแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแแกแแแ แแแฆแแ แ. แแกแแแ แแแแแแก แจแฎแแแ แแแฎแแแแ แฌแฃแแจแ แฐแแแแแก แแแแแแแแก.
Tout en fouillant ma poche pour en tirer mon revolver, je pris le pas de course, mais, au bruit que je fis, le serpent se laissa doucement couler dans le sable, comme un jet dโeau qui meurt, et, sans trop se presser, se faufila entre les pierres avec un lรฉger bruit de mรฉtal.
แกแฌแ แแคแแ แฌแแแแฆแ แฎแแแ แฏแแแแกแแแ, แกแแแแช แ แแแแแแแ แ แแแแ, แแ แแแแแแกแแแแ แแแแแฅแแแ. แแแแ แแ แฉแแแ แคแแฎแแก แฎแแแแ แแแ แฌแงแแแ แแ แแแกแ แแแแแ แกแแแแแ แฌแงแแ แแก แแแแแแแแแ แแ แแฃแฉแฅแแ แแแแแ แแแแแแแ แฅแแแแจแ แแแแแแแกแแแฃแ แ แแกแฃแแฃแฅแ แฌแแ แแแแแ.
Je parvins au mur juste ร temps pour y recevoir dans les bras mon petit bonhomme de prince, pรขle comme la neige.
แแแแแแกแแแ แแแแแฅแแชแ แแ แฎแแแจแ แแแแขแแชแ แฉแแแ แแแขแแ แ แฃแคแแแกแฌแฃแแ. แแแก แแแแแแก แคแแ แ แแแ.
โ Quelle est cette histoire-lร ! Tu parles maintenant avec les serpents!
โ แแก แ แ แแแแแแแ? แแแแแแแก แแแแแแ แแแแแ?
Jโavais dรฉfait son รฉternel cache-nez dโor. Je lui avais mouillรฉ les tempes et lโavais fait boire. Et maintenant je nโosais plus rien lui demander. Il me regarda gravement et mโentoura le cou de ses bras. Je sentais battre son cลur comme celui dโun oiseau qui meurt, quand on lโa tirรฉ ร la carabine. Il me dit:
แกแฌแ แแคแแ แจแแแแแฎแกแแแ แแฅแ แแกแคแแ แ แงแแแกแแฎแแแแ, แ แแแแแกแแช แแฃแแแ แแแ แแขแแ แแแแ. แจแแแแแ แกแแคแแแฅแแแแ แแแแฃแแแแ แแ แฌแงแแแ แจแแแแกแแ. แแแ แแแแแแแแ แ แแแแ แแแแแแฎแ. แแแ แแแคแแฅแ แแแแ แจแแแแแฎแแแ แแ แแแกแแ แแ แแแแฎแแแ แฎแแแแแ. แแฃแแ แแแขแงแแแแ แ แคแ แแแแแแแแแ แฃแชแแแแ.
โ Je suis content que tu aies trouvรฉ ce qui manquait ร ta machine. Tu vas pouvoir rentrer chez toiโฆ
โ แแแฎแแ แแ, แแแแฅแแแ แ แแ แจแแแแแแแแแแ. แแฎแแ แจแแแแซแแแ แแแแ แฃแแแ แจแแโฆ
โ Comment sais-tu!
โ แกแแแแแ แแชแ?
Je venais justement lui annoncer que, contre toute espรฉrance, jโavais rรฉussi mon travail!
แกแฌแแ แแ แแก แแงแ, แฃแแแ แแแแฅแแ, แแแแแ แแแแแฆแแแ แแ แแแแแแคแ แแแแแ แจแแแแแแแ-แแแแฅแ.
Il ne rรฉpondit rien ร ma question, mais il ajouta:
แแแ แแแกแฃแฎแ แแ แแแแชแ แแ แแแแแแ แซแ:
โ Moi aussi, aujourdโhui, je rentre chez moiโฆ
โ แแฆแแก แแแช แแแแแ แฃแแแแแ แจแแโฆ
Puis, mรฉlancolique:
แแแ แ แแ แแแฆแแแแแแแ แแแกแซแแแ:
โ Cโest bien plus loinโฆ cโest bien plus difficileโฆ
โ แแฆแแแ แฉแแแ แแแ แฃแคแ แ แจแแ แแ แแ แฃแคแ แ แซแแแแโฆ
Je sentais bien quโil se passait quelque chose dโextraordinaire. Je le serrais dans les bras comme un petit enfant, et cependant il me semblait quโil coulait verticalement dans un abรฎme sans que je pusse rien pour le retenirโฆ
แแแ แซแแแแแ, แ แแ แ แแฆแแช แแ แแฉแแแฃแแแแ แแแ แฃแแแ แแแแฎแแแ แแงแ. แฉแแแแ แแแแจแแแแแ แแแแแฎแฃแขแ แแแ แแแแ แแแ, แแแแ แแ แแกแ แแแแแแ, แแแแฅแแก แฎแแแแแแ แแแกแฎแแขแแแแแ แแ แฃแคแกแแ แฃแแจแ แแแ แแแแแแ, แแ แแ แซแแแ แแ แจแแแฌแแแแ แจแแแแแแแแแแแโฆ
Il avait le regard sรฉrieux, perdu trรจs loin:
แแแ แฉแแคแแฅแ แแแฃแแ แแแกแชแฅแแ แแแ แกแแแ แชแแกโฆ
โ Jโai ton mouton. Et jโai la caisse pour le mouton. Et jโai la museliรจreโฆ
โ แแ แแงแแแก แจแแแ แแแขแแแแ, แแแฅแแก แแแกแแแแก แงแฃแแ แแ แแแ แกแแแ แแแโฆ
Et il sourit avec mรฉlancolie.
แแ แแแฆแแแแแแแ แแแแฆแแแ.
Jโattendis longtemps. Je sentais quโil se rรฉchauffait peu ร peu:
แแแแฎแแแก แแแแแฅแ แแกแ. แแแ แซแแแแแ, แ แแ แแแ แแแ-แแแแ แแแ แแแแ แซแแ-แฆแแแแก.
โ Petit bonhomme, tu as eu peurโฆ
โ แฉแแแ แแแขแแ แ แแแญแ, แจแแ แจแแจแแแแแฃแแ แฎแแ โฆ
Il avait eu peur, bien sรปr! Mais il rit doucement:
แ แแฆแ แแฅแแ แฃแแแ, แจแแจแแแแแฃแแ แแงแ, แแแแ แแ แแแ แฌแงแแแ แแ แแแแชแแแ:
โ Jโaurai bien plus peur ce soirโฆ
โ แแ แกแแฆแแแแก แฃแคแ แ แจแแแแจแแแแแแโฆ
De nouveau je me sentis glacรฉ par le sentiment de lโirrรฉparable. Et je compris que je ne supportais pas lโidรฉe de ne plus jamais entendre ce rire. Cโรฉtait pour moi comme une fontaine dans le dรฉsert.
แฃแแแแฃแ แแแแก แฌแแแแแแ แซแแแแ แกแแกแฎแแก แแแงแแแแแแ. แแแ แจแแแ แแแแแแแ แแ แแแ แก, แ แแ แแแแแ แแแแ แแแฆแแ แแกแแแแก แแแแแแแแแแแ แแแก แกแแชแแแก, แ แแแแแแช แแกแ แกแแญแแ แ แแงแ แฉแแแแแแก, แ แแแแ แช แฌแงแแ แ แฃแแแแแแจแ.