The Little Prince / პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜ — w językach angielskim i gruziƄskim. Strona 5

Angielsko-gruziƄska dwujęzyczna ksiÄ…ĆŒka

Antoine de Saint-Exupery

The Little Prince

ანჱუან დე სენჱ-ეგზიუპერი

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜

“Then they belong to me, because I was the first person to think of it.”

— მაჹასადამე ისინი მე მეკითვნიან, რადგან პირველად მე მოვიჀიჄრე მათი მჀლობელობა.

“Is that all that is necessary?”

— და ეს საკმარისია?

“Certainly. When you find a diamond that belongs to nobody, it is yours. When you discover an island that belongs to nobody, it is yours. When you get an idea before any one else, you take out a patent on it: it is yours. So with me: I own the stars, because nobody else before me ever thought of owning them.”

— რა თჄმა უნდა, თუ ჹენ ალმასს იპოვი, რომელიáƒȘ არავის არ ეკუთვნის, იგი ჹენია. თუ ჹენ ა჊მოაჩენ áƒ™áƒŁáƒœáƒ«áƒŁáƒšáƒĄ, რომელიáƒȘ არავის არ ეკუთვნის, იგი ჹენია. თუ ჹენ სჼვაზე ადრე მოიჀიჄრე რაიმე, ჹენ ლეგიძლია პაჱენჱი მოითჼოვო, იგი ჹენი კუთვნილებაა. მე ვარსკვლავების მჀლობელი ვარ, რადგან ჩემამდე არავის უჀიჄრია, დაპაჱრონებოდა მათ.

“Yes, that is true,” said the little prince. “And what do you do with them?”

— ეს მართალია, — თჄვა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ. — მერე რად გინდა ისინი?

“I administer them,” replied the businessman. “I count them and recount them. It is difficult. But I am a man who is naturally interested in matters of consequence.”

— ისინი áƒ©áƒ”áƒ›áƒĄ განკარგულებაჹი არიან, — მიუგო áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒáƒĄáƒáƒœáƒ›áƒ. — მე მათ ვითვლი და ჹემდეგ ისევ თავიდან ვითვლი. ეს ძალიან ძნელი áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ”áƒ, მაგრამ მე áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ˜áƒĄ კაáƒȘი ვარ!

The little prince was still not satisfied.

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜ მაინáƒȘ ვერ დააკმაყოჀილა პასუჼმა.

“If I owned a silk scarf,” he said, “I could put it around my neck and take it away with me. If I owned a flower, I could pluck that flower and take it away with me. But you cannot pluck the stars from heaven
”

— მე თუ აბრეჹუმის ყელსაჼვევი áƒ›áƒáƒ„áƒ•áƒĄ, ლემიძლია ყელზე ჹემოვიჼვიო და თან ვაჱარო, — თჄვა მან. — მე თუ ყვავილი áƒ›áƒáƒ„áƒ•áƒĄ, ლემიძლია მოვწჱვიჱო და იქიáƒȘ თან ვაჱარო. მაგრამ ჹენ ჼომ არ ლეგიძლია მოწყვიჱო ვარსკვლავი!

“No. But I can put them in the bank.”

— არა, მაგრამ მე ლემიძლია ბანკჹი ჹევინაჼო იგი.

“Whatever does that mean?”

— რას ნიჹნავს ეს?

“That means that I write the number of my stars on a little paper. And then I put this paper in a drawer and lock it with a key.”

— ეს იმას ნიჹნავს, რომ პაჱარა Ⴤა჊ალდზე ვწერ ჩემი ვარსკვლავების რიáƒȘჼვს, ჹემდეგ ამ áƒ„áƒáƒŠáƒáƒšáƒ“áƒĄ უჯრალი ვდებ და გასაჩებით ვკეჱავ.

“And that is all?”

— მეჱი არაჀერი?

“That is enough,” said the businessman.

— ეს სავსებით საკმარისია.

“It is entertaining,” thought the little prince. “It is rather poetic. But it is of no great consequence.”

„კარგი გასართობია! — გაიჀიჄრა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ, — და საკმაოდ პოეჱურიáƒȘ, მაგრამ არáƒȘ თუ ისე სერიოზული“.

On matters of consequence, the little prince had ideas which were very different from those of the grown-ups.

სერიოზულობაზე მას თავისი საკუთარი ჹეჼედულება ჰჄონდა, რომელიáƒȘ ძალიან განსჼვავდებოდა დიდების ჹეჼედულებისაგან.

“I myself own a flower,” he continued his conversation with the businessman, “which I water every day. I own three volcanoes, which I clean out every week (for I also clean out the one that is extinct; one never knows). It is of some use to my volcanoes, and it is of some use to my flower, that I own them. But you are of no use to the stars
”

— áƒ©áƒ”áƒ›áƒĄ პლანეჱაზე, — თჄვა მან, — არიქ ერთი ყვავილი, რომელსაáƒȘ ყოველ დილას ვრწყავ, და სამი ვულკანი, რომლებსაáƒȘ კვირაჹი ერთჼელ áƒ•áƒáƒĄáƒ€áƒ—áƒáƒ•áƒ”áƒ‘. მათ ჹორის ჩამჄრალ ვულკანსაáƒȘ. ვინ იáƒȘიქ, რა მოჼდება. ჩემი მჀლობელობა სასარგებლოა ვულკანებისთვისაáƒȘ და ყვავილისთვისაáƒȘ. მაგრამ ჹენ áƒáƒ áƒáƒ€áƒ”áƒ áƒĄ არ რგებ ვარსკვლავებს


The businessman opened his mouth, but he found nothing to say in answer. And the little prince went away.

áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒáƒĄáƒáƒœáƒ›áƒ” პირი გააჩო, მაგრამ áƒ•áƒ”áƒ áƒáƒ€áƒ áƒ˜áƒĄ თჄმა ვერ მოაჼერდა და პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜ გაეáƒȘალა მას.

“The grown-ups are certainly altogether extraordinary,” he said simply, talking to himself as he continued on his journey.

„დიდები ნამდვილად საოáƒȘარი ჼალჼია“, — გაიჀიჄრა მან და განაგრძო გზა.

XIV

თავი XIV

The fifth planet was very strange. It was the smallest of all. There was just enough room on it for a street lamp and a lamplighter.

მეჼუთე პლანეჱა ძალიან საინჱერესო პლანეჱა იყო, მაგრამ იგი ყველაზე პაჱარა ა჊მოჩნდა. პლანეჱაზე ისე áƒȘოჱა ადგილი იყო, რომ მჼოლოდ ერთი Ⴠარანი და მეჀარნე ეჱეოდა.

The little prince was not able to reach any explanation of the use of a street lamp and a lamplighter, somewhere in the heavens, on a planet which had no people, and not one house. But he said to himself, nevertheless:

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜ ვერ მიმჼვდარიყო, რა საჭირო იყო Ⴠარანი და მეჀარნე სადჩაáƒȘ áƒȘალი მიკარგულ პაჱარა უკაáƒȘრიელ პლანეჱაზე, სადაáƒȘ საჼლიáƒȘ კი არ იდგა.

“It may well be that this man is absurd. But he is not so absurd as the king, the conceited man, the businessman, and the tippler. For at least his work has some meaning. When he lights his street lamp, it is as if he brought one more star to life, or one flower. When he puts out his lamp, he sends the flower, or the star, to sleep. That is a beautiful occupation. And since it is beautiful, it is truly useful.”

„იჄნებ ამ კაáƒȘიქ áƒȘჼოვრება უაზროა, მაგრამ არáƒȘ ისე უაზრო, როგორáƒȘ áƒ›áƒ”áƒ€áƒ˜áƒĄ, პაჱივმოყვარისა და áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒáƒĄáƒáƒœáƒ˜áƒĄáƒ, — გაიჀიჄრა მან. — მის სამუჹაოს რა჊აáƒȘ აზრი მაინáƒȘ áƒáƒ„áƒ•áƒĄ. როáƒȘა იგი áƒ€áƒáƒ áƒáƒœáƒĄ აანთებს, áƒ—áƒ˜áƒ—áƒ„áƒáƒĄ ერთი აჼალი ვარსკვლავი ან ყვავილი ჩნდება Ⴤვეყნად. ჼოლო როდესაáƒȘ áƒ€áƒáƒ áƒáƒœáƒĄ áƒáƒ„áƒ áƒáƒ‘áƒĄ, áƒ—áƒ˜áƒ—áƒ„áƒáƒĄ áƒáƒ«áƒ˜áƒœáƒ”áƒ‘áƒĄ ვარსკვლავს ან ყვავილს. მჹვენიერი áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ”áƒ და ნამდვილად სასარგებლოáƒȘ, რადგან ლამაზია“.

When he arrived on the planet he respectfully saluted the lamplighter.

და მიუაჼლოვდა თუ არა პლანეჱას, პაჱივისáƒȘემით მიესალმა áƒ›áƒ”áƒ€áƒáƒ áƒœáƒ”áƒĄ.

“Good morning. Why have you just put out your lamp?”

— გამარჯობა! რაჱომ ჩააჄრე Ⴠარანი?

“Those are the orders,” replied the lamplighter. “Good morning.”

— ასეა დაწესებული, — მოუგო მეჀარნემ, — დილა მჹვიდობისა.

“What are the orders?”

— რა არის დაწესებული?

“The orders are that I put out my lamp. Good evening.”

— იქ, რომ Ⴠარანი ჩავაჄრო. საჩამო მჹვიდობისა.

And he lighted his lamp again.

და მან ჼელჼლა აანთო Ⴠარანი.

“But why have you just lighted it again?”

— ჼელმეორედ რაჱომ აანთე?

“Those are the orders,” replied the lamplighter.

— ასეა დაწესებული, — გაიმეორა მეჀარნემ.

“I do not understand,” said the little prince.

— ვერაჀერი გავიგე, — თჄვა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ.

“There is nothing to understand,” said the lamplighter. “Orders are orders. Good morning.”

— აჄ გაუგებარი არაჀერია, — უპასუჼა მეჀარნემ, — წესი წესია. დილა მჹვიდობისა.

And he put out his lamp.

და ისევ ჩააჄრო Ⴠარანი.

Then he mopped his forehead with a handkerchief decorated with red squares.

ჹემდეგ წითელუჯრედებიანი ჼესაჼოáƒȘით ჹუბლიდან ოჀლი მოიწმინდა და თჄვა:

“I follow a terrible profession. In the old days it was reasonable. I put the lamp out in the morning, and in the evening I lighted it again. I had the rest of the day for relaxation and the rest of the night for sleep.”

— ძნელი ჼელობა áƒ›áƒáƒ„áƒ•áƒĄ. ოდესჩაáƒȘ ამ სამუჹაოს აზრი ჰჄონდა. დილით ჩავაჄრობდი ჼოლმე áƒ€áƒáƒ áƒáƒœáƒĄ, საჩამოს კი ისევ ავანთებდი. დანარჩენ დროს ვისვენებდი, ჩამით კი მეძინა 

“And the orders have been changed since that time?”

— მას ჹემდეგ წესი ჹეიáƒȘვალა?

“The orders have not been changed,” said the lamplighter. “That is the tragedy! From year to year the planet has turned more rapidly and the orders have not been changed!”

— არა, წესი არ ჹეáƒȘვლილა და უბედურებაáƒȘ ეს არიქ! áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ” იქაა, რომ რად დრო გადის, პლანეჱა áƒŁáƒ€áƒ áƒ და áƒŁáƒ€áƒ áƒ áƒĄáƒŹáƒ áƒáƒ€áƒáƒ“ ჱრიალებს, წესი კი უáƒȘვლელი რჩება!

“Then what?” asked the little prince.

— მერე? — ჹეეკითჼა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜.

“Then — the planet now makes a complete turn every minute, and I no longer have a single second for repose. Once every minute I have to light my lamp and put it out!”

— მერე და პლანეჱის სრულ ჹემობრუნებას აჼლა მჼოლოდ ერთი წუთი სჭირდება და ერთი წუთითაáƒȘ ვეჩარ ვისვენებ. ყოველ წუთს ვანთებ და ვაჄრობ áƒ€áƒáƒ áƒáƒœáƒĄ.

“That is very funny! A day lasts only one minute, here where you live!”

— საოáƒȘარია! მაჹ ჹენთან დჩე მჼოლოდ ერთი წუთი გრძელდება!

“It is not funny at all!” said the lamplighter. “While we have been talking together a month has gone by.”

— საოáƒȘარი არაჀერია, — მიუგო მეჀარნემ, ჩვენ უკვე მთელი თვეა ვსაუბრობთ.

“A month?”

— მთელი თვე?

“Yes, a month. Thirty minutes. Thirty days. Good evening.”

— დიაჼ. ოáƒȘდაათი წუთი. ოáƒȘდაათი დჩე. საჩამო მჹვიდობისა.

And he lighted his lamp again.

და კვლავ აანთო Ⴠარანი.

As the little prince watched him, he felt that he loved this lamplighter who was so faithful to his orders.

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜ ჹეჰყურებდა áƒ›áƒ”áƒ€áƒáƒ áƒœáƒ”áƒĄ და áƒŁáƒ€áƒ áƒ და áƒŁáƒ€áƒ áƒ მოსწონდა ეს კაáƒȘი, რომელიáƒȘ ასე ერთგულად ასრულებდა თავის მოვალეობას.

He remembered the sunsets which he himself had gone to seek, in other days, merely by pulling up his chair; and he wanted to help his friend.

უáƒȘებ მოაგონდა, როგორ გადადგამდა ჼოლმე თავის პლანეჱაზე სკამს, რომ áƒŁáƒ€áƒ áƒ დიდჼანს ეáƒȘჄირა მზის áƒ©áƒáƒĄáƒ•áƒšáƒ˜áƒĄáƒ—áƒ•áƒ˜áƒĄ, და მეგობრის დამჼარება განიზრაჼა.

“You know,” he said, “I can tell you a way you can rest whenever you want to
”

— მე ერთ ჼერჼს გასწავლი და, როáƒȘა მოისურვებ, ლეგიძლია დაისვენო
 — უთჼრა მას პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ.

“I always want to rest,” said the lamplighter.

— მე ეგ მუდამ მსურს, — თჄვა მეჀარნემ.

For it is possible for a man to be faithful and lazy at the same time. The little prince went on with his explanation:

რადგან ლეიძლება კაáƒȘი áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ˜áƒĄ ერთგულიáƒȘ იყოს და თან ზარმაáƒȘიáƒȘ.

The little prince went on with his explanation:
“Your planet is so small that three strides will take you all the way around it. To be always in the sunshine, you need only walk along rather slowly. When you want to rest, you will walk — and the day will last as long as you like.”

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ განაგრძო:
— ჹენი პლანეჱა იმდენად პაჱარაა, რომ ლეგიძლია სამი ნაბიჯით ჹემოუარო. ოჩონდ ისე უნდა იარო, რომ მზე მუდამ დაგყურებდეს. დასვენება რომ მოგინდება, იარე
 და დჩეáƒȘ იმდენ ჼანს გაგრძელდება, რამდენსაáƒȘ მოისურვებ.

“That doesn’t do me much good,” said the lamplighter. “The one thing I love in life is to sleep.”

— ეგ მე ბევრს áƒ•áƒ”áƒ áƒáƒ€áƒ”áƒ áƒĄ მიჹველის, — თჄვა მეჀარნემ — მე ჼომ ძილი áƒ§áƒ•áƒ”áƒšáƒáƒ€áƒ”áƒ áƒĄ მირჩევნია.

“Then you’re unlucky,” said the little prince.

— მაჹ áƒȘუდად ყოჀილა ჹენი áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ”, — თანაგრძნობით უთჼრა მას პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ.

“I am unlucky,” said the lamplighter. “Good morning.”

— დიაჼ, áƒȘუდადაა, — დაუდასჱურა მეჀარნემ. — დილა მჹვიდობისა.

And he put out his lamp.

და ჩააჄრო თავისი Ⴠარანი.

“That man,” said the little prince to himself, as he continued farther on his journey, “that man would be scorned by all the others: by the king, by the conceited man, by the tippler, by the businessman. Nevertheless he is the only one of them all who does not seem to me ridiculous. Perhaps that is because he is thinking of something else besides himself.”

„ამ კაáƒȘქ, — ჀირჄობდა გზაჹი პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜, — ალბათ მეჀეáƒȘ áƒáƒ‘áƒŁáƒ©áƒáƒ“ აიგდებდა, პაჱივმოყვარეáƒȘ, ლოთიáƒȘ და áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒáƒĄáƒáƒœáƒ˜áƒȘ. ჩემი აზრით კი, მათ ჹორის მჼოლოდ ეგ არ არიქ ქაქაáƒȘილო, ალბათ მარჱო თავის თავზე რომ არ ზრუნავს, ამიჱომ“.

He breathed a sigh of regret, and said to himself, again:

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ ჩრმად ამოიოჼრა:

“That man is the only one of them all whom I could have made my friend. But his planet is indeed too small. There is no room on it for two people
”

„აი, ერთადერთი კაáƒȘი, რომელსაáƒȘ მე დავუმეგობრდებოდი, — გაიჀიჄრა მან. — მაგრამ მისი პლანეჱა მართლაáƒȘ ძალიან პაჱარაა ორი კაáƒȘისათვის
“

What the little prince did not dare confess was that he was sorry most of all to leave this planet, because it was blest every day with 1440 sunsets!

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒĄ თავისი თავისთვისაáƒȘ ვერ გაემჼილა, რომ ამ პლანეჱასთან გამოთჼოვებამ იმიჱომაáƒȘ დასწყვიჱა გული, რომ დჩე-ჩამეჹი აჄ ათას ოთჼას ორმოáƒȘჯერ ლეეძლო ენაჼა მზის áƒ©áƒáƒĄáƒ•áƒšáƒ.

XV

თავი XV

The sixth planet was ten times larger than the last one. It was inhabited by an old gentleman who wrote voluminous books.

áƒ›áƒ”áƒ”áƒ„áƒ•áƒĄáƒ” პლანეჱა წინანდელთან ჹედარებით ათჯერ áƒŁáƒ€áƒ áƒ დიდი იყო, ამ პლანეჱაზე ერთი მოჼუáƒȘი კაáƒȘი áƒȘჼოვრობდა, რომელიáƒȘ ვეება წიგნებს წერდა.

“Oh, look! Here is an explorer!” he exclaimed to himself when he saw the little prince coming.

— აი მოგზაურიáƒȘ! — áƒŹáƒáƒ›áƒáƒ˜áƒ«áƒáƒźáƒ მან, როგორáƒȘ კი პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒĄ მოჰკრა თვალი.

The little prince sat down on the table and panted a little. He had already traveled so much and so far!

პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜ მაგიდაზე áƒ©áƒáƒ›áƒáƒŻáƒ“áƒ, რომ სული მოეთჄვა. მან ჼომ ამდენი იმოგზაურა!

“Where do you come from?” the old gentleman said to him.

— სადაური ჟარ? — ჰკითჼა მოჼუáƒȘმა.

“What is that big book?” said the little prince. “What are you doing?”

— რა წერია ამ დიდ წიგნებჹი? — კითჼვითვე უპასუჼა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ. — რაქ აკეთებთ?

“I am a geographer,” said the old gentleman.

— მე გეოგრაჀი ვარ, — მიუგო მოჼუáƒȘმა.

“What is a geographer?” asked the little prince.

— რა არიქ გეოგრაჀი?

“A geographer is a scholar who knows the location of all the seas, rivers, towns, mountains, and deserts.”

— გეოგრაჀი სწავლულია, რომელმაáƒȘ იáƒȘიქ, სად მდებარეობს ესა თუ იქ ზჩვა, მდინარე, ჄალაჄი, მთა და უდაბნო.

“That is very interesting,” said the little prince. “Here at last is a man who has a real profession!”

— ძალიან საინჱერესოა! — თჄვა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ. — როგორáƒȘ იჄნა, დავინაჼე ადამიანი, რომელსაáƒȘ ნამდვილი áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ” áƒáƒ„áƒ•áƒĄ.

And he cast a look around him at the planet of the geographer. It was the most magnificent and stately planet that he had ever seen.

და მან თავლი მოავლო áƒ’áƒ”áƒáƒ’áƒ áƒáƒ€áƒ˜áƒĄ პლანეჱას. ასეთი დიდებული პლანეჱა ჯერ არ ენაჼა.

“Your planet is very beautiful,” he said. “Has it any oceans?”

— რა ლამაზია! ოკეანეები თუ არიქ áƒ—áƒ„áƒ•áƒ”áƒœáƒĄ პლანეჱაზე?

“I couldn’t tell you,” said the geographer.

— ვერ გეჱყვი, — თჄვა გეოგრაჀმა.

“Ah!” The little prince was disappointed. “Has it any mountains?”

— ა! — პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ˜ არ მოელოდა ასეთ პასუჼს! — არáƒȘ მთები?

“I couldn’t tell you,” said the geographer.

— ვერáƒȘ მაგაზე გიპასუჼებ.

“And towns, and rivers, and deserts?”

— ჄალაჄები, მდინარეები ან უდაბნოები?

“I couldn’t tell you that, either.”

— ვერáƒȘ მაგაზე გეჱყვი რამეს. რაáƒȘ არ ვიáƒȘი, არ ვიáƒȘი, — მიუგო გეოგრაჀმა.

“But you are a geographer!”

— მაგრამ თჄვენ ჼომ გეოგრაჀი ჼართ?

“Exactly,” the geographer said. “But I am not an explorer. I haven’t a single explorer on my planet. It is not the geographer who goes out to count the towns, the rivers, the mountains, the seas, the oceans, and the deserts.

— დიაჼ. — მიუგო გეოგრაჀმა — გეოგრაჀი, და არა მოგზაური. მე ერთი მოგზაურიáƒȘ არ მყავს áƒ©áƒ”áƒ›áƒĄ პლანეჱაზე. áƒ’áƒ”áƒáƒ’áƒ áƒáƒ€áƒ˜áƒĄ áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ” არ არიქ áƒ„áƒáƒšáƒáƒ„áƒ”áƒ‘áƒ˜áƒĄ, მდინარეების, მთების, ზჩვების, ოკეანეებისა და უდაბნოების დათვალიერება.

The geographer is much too important to go loafing about. He does not leave his desk. But he receives the explorers in his study. He asks them questions, and he notes down what they recall of their travels. And if the recollections of any one among them seem interesting to him, the geographer orders an inquiry into that explorer’s moral character.”

გეოგრაჀი ვერ იჼეჱიალებს. იგი თავის საწერ მაგიდასთან უნდა იჯდეს. სამაგიეროდ, იგი მოგზაურებს იჩებს, ჹეკითჼვებს áƒáƒ«áƒšáƒ”áƒ•áƒĄ მათ და იწერს თითოეულის ნაამბობს, თუ რომელიმე მათგანის ნაამბობი დააინჱერესებს, ამოწმებს, — წესიერი კაáƒȘია თუ არა მოგზაური.

“Why is that?”

— რაჱომ?

“Because an explorer who told lies would bring disaster on the books of the geographer. So would an explorer who drank too much.”

— იმიჱომ, რომ თუ მოგზაურმა ჱყუილი თჄვა, áƒ’áƒ”áƒáƒ’áƒ áƒáƒ€áƒ˜áƒ˜áƒĄ წიგნჹი ყველაჀერი აირევა. ასევე უნდა ჹემოწმდეს იმ მოგზაურის ნაამბობიáƒȘ, რომელიáƒȘ ჩვინოს ეჱანება.

“Why is that?” asked the little prince.

— რაჱომ? — იკითჼა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ.

“Because intoxicated men see double. Then the geographer would note down two mountains in a place where there was only one.”

— იმიჱომ, რომ მთვრალ კაáƒȘქ ყველაჀერი ორად ეჩვენება. და გეოგრაჀი, რომელიáƒȘ მას დაუჯერებს, ერთი მთის მაგიერ ორს áƒ©áƒáƒŹáƒ”áƒ áƒĄ.

“I know some one,” said the little prince, “who would make a bad explorer.”

— მე ერთ კაáƒȘქ ვიáƒȘნობ, — თჄვა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ, — იგი ალბათ ძალიან áƒȘუდი მოგზაური იჄნებოდა.

“That is possible. Then, when the moral character of the explorer is shown to be good, an inquiry is ordered into his discovery.”

— ლეიძლება. ამრიგად, თუ მოგზაური წესიერი კაáƒȘი áƒ©áƒáƒœáƒĄ, მის áƒáƒŠáƒ›áƒáƒ©áƒ”áƒœáƒáƒĄ ამოწმებენ.

“One goes to see it?”

— მიდიან და ნაჼულობენ?

“No. That would be too complicated. But one requires the explorer to furnish proofs. For example, if the discovery in question is that of a large mountain, one requires that large stones be brought back from it.”

— არა, ეს ძალიან გაართულებდა áƒĄáƒáƒ„áƒ›áƒ”áƒĄ. უბრალოდ, მოგზაურს დამამჱკიáƒȘებელ საბუთებს თჼოვენ. მაგალითად, თუ მან დიდი მთა ა჊მოაჩინა, ამის დასამჱკიáƒȘებლად იმ მთიდან Ⴤვები უნდა მოიჱანოს.

The geographer was suddenly stirred to excitement.

გეოგრაჀი უáƒȘებ გამოáƒȘოáƒȘჼლდა.

“But you — you come from far away! You are an explorer! You shall describe your planet to me!”

— ჹენáƒȘ ჼომ ჹორეული Ⴤვეყნიდან áƒ©áƒáƒ›áƒáƒźáƒ•áƒ”áƒ“áƒ˜! მაჹასადამე, ჹენáƒȘ მოგზაური ჟარ! ამიწერე ჹენი პლანეჱა!

And, having opened his big register, the geographer sharpened his pencil. The recitals of explorers are put down first in pencil. One waits until the explorer has furnished proofs, before putting them down in ink.

გეოგრაჀმა თავისი დავთარი გადაჹალა და áƒ€áƒáƒœáƒ„áƒ áƒ˜áƒĄ წვერი წაუმაჼა. მოგზაურის ნაამბობს ჯერ ჀანჄრით იწერენ ჼოლმე, მერე კი როáƒȘა მოგზაური სათანადო დამამჱკიáƒȘებელ საბუთებს წარმოადგენს, მელნით გადაიწერენ.

“Well?” said the geographer expectantly.

— აბა, გისმენ, — თჄვა გეოგრაჀმა.

“Oh, where I live,” said the little prince, “it is not very interesting. It is all so small. I have three volcanoes. Two volcanoes are active and the other is extinct. But one never knows.”

— ჩემი პლანეჱა არáƒȘ ისე საინჱერესოა, — თჄვა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ. — იგი სულ პაჱარაა. იჄ სამი ვულკანია, ორი მოჄმედი, ერთი კი ჩამჄრალი. თუმáƒȘა ვინ იáƒȘის


“One never knows,” said the geographer.

— დიაჼ, ვინ იáƒȘიქ, რა მოჼდება, — კვერი დაუკრა გეოგრაჀმა.

“I have also a flower.”

— ერთი ყვავილიáƒȘა áƒ›áƒáƒ„áƒ•áƒĄ.

“We do not record flowers,” said the geographer.

— ჩვენ ყვავილებს არ აჩვნიჹნავთ, — თჄვა გეოგრაჀმა.

“Why is that? The flower is the most beautiful thing on my planet!”

— რაჱომ? იგი ყველაზე ლამაზია áƒ©áƒ”áƒ›áƒĄ პლანეჱაზე.

“We do not record them,” said the geographer, “because they are ephemeral.”

— იმიჱომ, რომ ყვავილი áƒ”áƒ€áƒ”áƒ›áƒ”áƒ áƒŁáƒšáƒ˜áƒ.

“What does that mean — ‘ephemeral’?”

— რა არიქ â€žáƒ”áƒ€áƒ”áƒ›áƒ”áƒ áƒŁáƒšáƒ˜â€œ?

“Geographies,” said the geographer, “are the books which, of all books, are most concerned with matters of consequence. They never become old-fashioned. It is very rarely that a mountain changes its position. It is very rarely that an ocean empties itself of its waters. We write of eternal things.”

— áƒ’áƒ”áƒáƒ’áƒ áƒáƒ€áƒ˜áƒĄ წიგნები ყველაზე áƒ«áƒ•áƒ˜áƒ áƒ€áƒáƒĄáƒ˜ წიგნებია და არასოდეს ძველდება. მთა ძალიან იჹვიათად იáƒȘვლის ადგილს და ოკეანეáƒȘ ძალიან იჹვიათად ჹრება. ჩვენ მჼოლოდ მარადიულ საგნებზე ვწერთ.

“But extinct volcanoes may come to life again,” the little prince interrupted. “What does that mean — ‘ephemeral’?”

— მაგრამ ჩამჄრალმა ვულკანმა ერთ მჹვენიერ დჩეს ლეიძლება áƒ’áƒáƒ˜áƒŠáƒ•áƒ˜áƒ«áƒáƒĄ, — ჹეაწყვეჱინა პაჱარა áƒŁáƒ€áƒšáƒ˜áƒĄáƒŹáƒŁáƒšáƒ›áƒ. — რა არიქ â€žáƒ”áƒ€áƒ”áƒ›áƒ”áƒ áƒŁáƒšáƒ˜â€œ?