„Filiżanka kawy” to głęboko osobisty esej Iwana Tsankara o niezatartym grzechu niesprawiedliwości wobec najbliższych. Narrator wspomina epizod z młodości, kiedy odepchnął matkę, która z miłością przyniosła mu długo wyczekiwaną filiżankę kawy, a ten chwilowy przebłysk okrucieństwa na zawsze pozostał ciemną plamą na jego duszy.