ella no era capaz de hacerlo todo sola; tampoco se atrevía a pedir ayuda al padre; la criada no la hubiese ayudado seguramente, porque esa chica, de unos dieciséis años, resistía ciertamente con valor desde que se despidió la cocinera anterior, pero había pedido el favor de poder mantener la cocina constantemente cerrada y abrirla solamente a una señal determinada. Así pues, no le quedó a la hermana más remedio que valerse de la madre, una vez que estaba el padre ausente.

بدبختانه آنقدر قوی نبود که به تنهائی این کار را انجام دهد و جرأت نمیکرد که از پدرش کمک بخواهد، اما کلفت حتماً اینکار را قبول نمیکرد زیرا اگر این دختر شانزده‌ساله پس از رفتن آشپز قدیم با شجاعت «ایستادگی» مینمود بشرط این بود که دائماً پشت در آشپزخانه را سنگربندی بکند و باز نکند مگر در اثر فرمان عاجل. پس برای دختر جوان راه دیگری نماند مگر اینکه روزیکه پدر غایب است از مادرش کمک بخواهد.

Con exclamaciones de excitada alegría se acercó la madre, pero enmudeció ante la puerta de la habitación de Gregorio.

مادر در حالیکه اظهار شادی میکرد که جلو در اطاق گره گوار احساساتش فروکش کرد حاضر شد.

Primero la hermana se aseguró de que todo en la habitación estaba en orden, después dejó entrar a la madre.

خواهر آمد تفتیش قبلی کرد و مادر را نگذاشت داخل شود مگر بعد از آنکه تفتیش او خاتمه یافت.

Gregorio se había apresurado a colocar la sábana aún más bajo y con más pliegues, de modo que, de verdad, tenía el aspecto de una sábana lanzada casualmente sobre el canapé.

گره گوار دستپاچه شمد را باز هم بیش از معمول پائین آورد و چین زیادی به آن داد بطوریکه بمجموع آن حالت طبیعت بی‌جان ساده را داد.

Gregorio se abstuvo esta vez de espiar por debajo de la sábana; renunció a ver esta vez a la madre y se contentaba sólo conque hubiese venido.

این دفعه صرف نظر کرد که از زیر شمد مواظب باشد و مادرش را تماشا بکند فقط از آمدنش خوشحال بود.

— Vamos, acércate, no se le ve —dijo la hermana, y, sin duda, llevaba a la madre de la mano.

دختر جوان گفت: «تو میتوانی بیائی چون دیده نمیشود.» و در حالیکه دست مادرش را گرفته بود او را وارد کرد!

Gregorio oyó entonces cómo las dos débiles mujeres movían de su sitio el pesado y viejo armario, y cómo la hermana siempre se cargaba la mayor parte del trabajo, sin escuchar las advertencias de la madre que temía que se esforzase demasiado.

اکنون گره گوار صدای دو زن ناتوان را میشنید که برای جابجا کردن دولابچهٔ کهنه تقلا میکردند. این مبل وزن سنگینی داشت خواهر با وجود نصیحت مادر که میترسید مبادا بخودش صدمه بزند دشوارترین وظایف را بعهده گرفته بود.

Duró mucho tiempo.

این کار خیلی وقت صرف کرد.

Aproximadamente después de un cuarto de hora de trabajo dijo la madre que deberían dejar aquí el armario, porque, en primer lugar, era demasiado pesado y no acabarían antes de que regresase el padre, y con el armario en medio de la habitación le bloqueaban a Gregorio cualquier camino y, en segundo lugar, no era del todo seguro que se le hiciese a Gregorio un favor con retirar los muebles.

چهار ساعت میگذشت که آنها سر آن عرق میریختند تا وقتیکه مادر اظهار داشت که بهتر است دولابچه سر جای خود باشد زیرا برای آنها زیاد سنگین بود و قبل از آمدن پدر به انجام این کار موفق نخواهند شد و مبل که میان اطاق آمده بود راه آمد و شد را از هر طرف مسدود میکرد بالاخره و مخصوصاً معلوم نبود که گره گوار از نبودن اثاثیهٔ اطاقش راضی باشد.

A ella le parecía precisamente lo contrario, la vista de las paredes desnudas le oprimía el corazón, y por qué no iba a sentir Gregorio lo mismo, puesto que ya hacía tiempo que estaba acostumbrado a los muebles de la habitación, y por eso se sentiría abandonado en la habitación vacía.

مادر پیش خود فکر میکرد که: نه، منظرهٔ لخت دیوار قلبش را خواهد فشرد، چرا گره گوار همین احساس نمیکرد. او که از دیر زمانی به اثاثیهٔ خود عادت کرده بود حس خواهد کرد که او را در اطاق خالی وا گذاشته‌اند.

— Y es que acaso no… —finalizó la madre en voz baja, aunque ella hablaba siempre casi susurrando, como si quisiera evitar que Gregorio, cuyo escondite exacto ella ignoraba, escuchase siquiera el sonido de su voz, porque ella estaba convencida de que él no entendía las palabras.
— ¿Y es que acaso no parece que retirando los muebles le mostramos que perdemos toda esperanza de mejoría y lo abandonamos a su suerte sin consideración alguna?

مادر با صدای بسیار آهسته نتیجه گرفت: «این به چه چیز میماند؟» اول پچ پچ میکرد، مثل اینکه میترسید گره گوار که نمی‌دانست کجا پنهان شده صدایش را بشنود ـ مقصود معنی کلمات نبود چون مطمئن بود که گره گوار نخواهد فهمید ولی نمیخواست که حتی صدایش را بشنود: «آیا از برچیدن اثاثیه‌اش اینطور وانمود نمیکنیم که از امید معالجه‌اش صرف نظر کرده‌ایم و از بدجنسی او را بحال خود وا میگذاریم؟

Yo creo que lo mejor sería que intentásemos conservar la habitación en el mismo estado en que se encontraba antes, para que Gregorio, cuando regrese de nuevo con nosotros, encuentre todo tal como estaba y pueda olvidar más fácilmente este paréntesis de tiempo.

گمان میکنم بهتر است که اطاق دست‌نخورده مثل سابق بماند، برای اینکه وقتی گره گوار حالش دوباره جا آمد هیچ تغییری نه‌بیند و زودتر فراموش بکند.»

Al escuchar estas palabras de la madre, Gregorio reconoció que la falta de toda conversación inmediata con un ser humano, junto a la vida monótona en el seno de la familia, tenía que haber confundido sus facultades mentales a lo largo de estos dos meses, porque de otro modo no podía explicarse que hubiese podido desear seriamente que se vaciase su habitación.

گره گوار از شنیدن کلمات مادرش، پی برد که در طی دو ماه زندگی یکنواخت که هیچکس با او حرف نزده مشاعرش مختل شده بود و گرنه نمیتوانست طور دیگری این تمایل را تعبیر بکند که در اطاق لخت منزل داشته باشد،

¿Deseaba realmente permitir que transformasen la cálida habitación amueblada confortablemente, con muebles heredados de su familia, en una cueva en la que, efectivamente, podría arrastrarse en todas direcciones sin obstáculo alguno, teniendo, sin embargo, como contrapartida, que olvidarse al mismo tiempo, rápidamente y por completo, de su pasado humano?

اما حقیقةً مایل بود این اطاق گرم که از لحاظ آسایش با اثاثیهٔ خانوادگی آراسته شده بود بیک غار تبدیل گردد و بطور کامل و سریعی بشریت گذشتهٔ او فراموش بشود برای اینکه روی دیوارها خل خلبازی در بیاورد و بگردد؟

Ya se encontraba a punto de olvidar y solamente le había animado la voz de su madre, que no había oído desde hacía tiempo.

باین جهت بود که فراموشی کار خود را انجام میداد و برای اینکه از حال کرختی بیرون بیاید فقط شنیدن صدای مادرش که از دیر زمانی نشنیده بود کافی بود.

Nada debía retirarse, todo debía quedar como estaba, no podía prescindir en su estado de la bienhechora influencia de los muebles, y si los muebles le impedían arrastrarse sin sentido de un lado para otro, no se trataba de un perjuicio, sino de una gran ventaja.

نه، بهیچ چیز دست نزنید همه چیز سر جایش بماند. او نباید از تأثیر سودمند اثاثیه محروم بشود و بر فرض که اثاثیه مانع بشود که او روی دیوار بخزد این موضوع نه بزیان بلکه بسود او خواهد بود.

Pero la hermana era, lamentablemente, de otra opinión; no sin cierto derecho, se había acostumbrado a aparecer frente a los padres como experta al discutir sobre asuntos concernientes a Gregorio, y de esta forma el consejo de la madre era para la hermana motivo suficiente para retirar no sólo el armario y el escritorio, como había pensado en un principio, sino todos los muebles a excepción del imprescindible canapé.

بدبختانه خواهرش با این عقیده همراه نبود و با پدر و مادرش عادت کرده بود که راجع به گره گوار مستبدالرأی باشد و این هم بی‌دلیل نبود. این دفعه پیشنهاد مادرش سبب شد که تصمیم بگیرد نه تنها میز و دولابچه که منظور اساسی او بود بلکه همهٔ اثاثیهٔ دیگر را هم بیرون ببرد بجز نیم‌تخت که وجودش لازم بود،

Naturalmente, no sólo se trataba de una terquedad pueril y de la confianza en sí misma que en los últimos tiempos, de forma tan inesperada y difícil, había conseguido, lo que la impulsaba a esta exigencia; ella había observado, efectivamente, que Gregorio necesitaba mucho sitio para arrastrarse y que, en cambio, no utilizaba en absoluto los muebles, al menos por lo que se veía.

پافشاری او از لجاجت بچگانه و یا حس جدید اعتماد بخود که بطرز دشواری بدست آورده بود سرچشمه نمیگرفت. نه، در حقیقت ملاحظه کرده بود که گره گوار برای گردشهایش بفضای زیادی احتیاج داشت و چنین بنظر میآمد که هرگز اثاثیه را استعمال نمیکند.

Pero quizá jugaba también un papel importante el carácter exaltado de una chica de su edad, que busca su satisfacción en cada oportunidad, y por el que Greta ahora se dejaba tentar con la intención de hacer más que ahora,

اما شاید فکر احساساتی دختربچه‌های همسن او در تصمیمش بدون دخالت نبود یعنی اخلاق متغیری که در هر مورد میخواهد کامیاب شود و درین لحظه او را وادار کرده بود که وضع برادرش را بطرز فجیعی نمایش بدهد.

porque en una habitación en la que sólo Gregorio era dueño y señor de las paredes vacías, no se atrevería a entrar ninguna otra persona más que Grete.

برای اینکه فداکاری خود را بهتر ثابت کند، زیرا از این ببعد هیچکس بغیر از گرت جرأت نداشت بمحلی بیاید که گره گوار به تنهائی روی دیوارهای لخت فرمانروائی داشت.

Así pues, no se dejó disuadir de sus propósitos por la madre, que también, de pura inquietud, parecía sentirse insegura en esta habitación; pronto enmudeció y ayudó a la hermana con todas sus fuerzas a sacar el armario.

لذا از تصمیم خود بوسیلهٔ مادرش که محیط این اطاق او را پریشان و بی‌اراده کرده بود برنگشت و طولی نکشید که برای حمل دولابچه به دشواری با او کمک کرد.

Bueno, en caso de necesidad, Gregorio podía prescindir del armario, pero el escritorio tenía que quedarse;

گره گوار میتوانست از دولابچه چشم بپوشد.

y apenas habían abandonado las mujeres la habitación con el armario, en el cual se apoyaban gimiendo, cuando Gregorio sacó la cabeza de debajo del canapé para ver cómo podía tomar cartas en el asunto lo más prudente y discretamente posible.

اما میز میبایستی سر جایش بماند و همینکه زنها دولابچه را نفس‌زنان بیرون بردند گره گوار با احتیاط و زرنگی سر خود را بیرون آورد تا موقع مناسب را برای دخالت بسنجد.

Pero, por desgracia, fue precisamente la madre quien regresó primero, mientras Grete, en la habitación contigua, sujetaba el armario rodeándolo con los brazos y lo empujaba sola de acá para allá, naturalmente, sin moverlo un ápice de su sitio.

از قضا اول مادر وارد شد، زیرا گرت در اطاق مجاور بازوها را دور دولابچه انداخته بود و از چپ براست آنرا تکان میداد بی‌آنکه بتواند جابجایش بکند.

Pero la madre no estaba acostumbrada a ver a Gregorio, podría haberse puesto enferma por su culpa, y así Gregorio, andando hacia atrás, se alejó asustado hasta el otro extremo del canapé, pero no pudo evitar que la sábana se moviese un poco por la parte de delante.

مادر عادت داشت که گره گوار را به‌بیند گمان کرد که اختلال فکری باو دست داده، ترسید و تا آنطرف نیم‌تخت دستپاچه عقب رفت

Esto fue suficiente para llamar la atención de la madre.

ولی نتوانست مانع حرکت خفیف جلو شمد بشود که توجه زن مسن را بخود جلب کرد،

Ésta se detuvo, permaneció allí un momento en silencio y luego volvió con Grete.

بی‌درنگ ایست نمود لحظه‌ای سر جای خود خشک شد و بالاخره بسوی گرت برگشت.

A pesar de que Gregorio se repetía una y otra vez que no ocurría nada fuera de lo común, sino que sólo se cambiaban de sitio algunos muebles, sin embargo, como pronto habría de confesarse a sí mismo, este ir y venir de las mujeres, sus breves gritos, el arrastrar de los muebles sobre el suelo, le producían la impresión de un gran barullo, que crecía procedente de todas las direcciones y, por mucho que encogía la cabeza y las patas sobre sí mismo y apretaba el cuerpo contra el suelo, tuvo que confesarse irremisiblemente que no soportaría todo esto mucho tiempo.

گره گوار بخودش دلداری میداد که اتفاق فوق‌العاده رخ نداده و فقط چند تکه چوب و تخته را جابجا میکنند. از آمد و شد زنها و اظهار تعجبی که میکردند و صدای لغزش اثاثیه روی کف اطاق تأثیر هیاهوی غریبی را میکرد که از هر سو طنین‌انداز شده بود و هر چه سرش را بشدت تو میکشید و پاهایش را جمع میکرد و بزمین میچسبید، باید اقرار کرد که تحمل این شکنجه در مدت طویلی برایش مقدور نبود.

Ellas le vaciaban su habitación, le quitaban todo aquello a lo que tenía cariño, el armario en el que guardaba la sierra y otras herramientas ya lo habían sacado; ahora ya aflojaban el escritorio, que estaba fijo al suelo, en el cual había hecho sus deberes cuando era estudiante de comercio, alumno del instituto e incluso alumno de la escuela primaria — ante esto no le quedaba ni un momento para comprobar las buenas intenciones que tenían las dos mujeres, y cuya existencia, por cierto, casi había olvidado, porque de puro agotamiento trabajaban en silencio y solamente se oían las sordas pisadas de sus pies.

اطاق او را خالی میکردند و آنچه را که دوست میداشت میبردند. تا کنون دولابچه را که اره برش چوب و تمام افزارش در آن بود برده بودند، حالا میز تحریرش را که از وقتیکه سر خدمت میرفت بسختی روی زمین لنگر انداخته بود، این میز که تکالیف مدرسهٔ تجارت و همچنین مدرسهٔ ابتدائی را رویش نوشته بود، جابجا میکردند، نه، قطعاً او نمیتوانست با آنها موافق باشد، بعد هم حضورشان را کاملاً فراموش کرده بود زیرا آنها از خستگی خاموش شده بودند و فقط صدای سنگین پایشان شنیده میشد.

Y así salió de repente — las mujeres estaban en ese momento en la habitación contigua, apoyadas en el escritorio para tomar aliento —, cambió cuatro veces la dirección de su marcha, no sabía a ciencia cierta qué era lo que debía salvar primero, cuando vio en la pared ya vacía, llamándole la atención, el cuadro de la mujer envuelta en pieles, se arrastró apresuradamente hacia arriba y se apretó contra el cuadro, cuyo cristal le sujetaba y le aliviaba el ardor de su vientre.

هنگامیکه در اطاق مجاور آنها به میز تکیه کرده بودند برای اینکه نفس تازه کنند گره گوار بیرون دوید و بقدری پریشان بود که چهار بار جهت خود را تغییر داد، زیرا نمیدانست از چه راهی باید اقدام به نجات خود بنماید. ناگهان متوجه تصویر زنی شد که خودش را در پوست پیچیده و روی دیوار لخت اهمیت بسزائی بخود گرفته بود. بتعجیل از جدار دیوار بالا رفت روی شیشه تنه داد و شیشه بشکم سوزانش چسبید و بطرز گوارائی او را خنک کرد.

Al menos este cuadro, que Gregorio tapaba ahora por completo, seguro que no se lo llevaba nadie.

گره گوار که با تن خود کاملاً روی این تصویر را پوشانیده بود تا اقلاً کسی نتواند بیاید و آنرا بردارد،

Volvió la cabeza hacia la puerta del cuarto de estar para observar a las mujeres cuando volviesen.

سرش را بطرف اطاق ناهار خوری برگردانید تا زنها را در موقع مراجعت به‌بیند.

No se habían permitido una larga tregua y ya volvían; Grete había rodeado a su madre con el brazo y casi la llevaba en volandas. ¿Qué nos llevamos ahora? — dijo Grete, y miró a su alrededor.

آنها هم اجازهٔ استراحت طولانی بخود نداده و باطاق او میآمدند. گرت تقریباً کمر مادرش را گرفته بود و او را با خود میآورد. بهر طرف نگاهی کرد و گفت: «حالا نوبت کیست؟»

Entonces sus miradas se cruzaron con las de Gregorio, que estaba en la pared.

چشمهایش توی چشمهای گره گوار افتاد که بدیوار چسبیده بود،

Seguramente sólo a causa de la presencia de la madre conservó su serenidad, inclinó su rostro hacia la madre, para impedir que ella mirase a su alrededor, y dijo temblando y aturdida: — Ven, ¿nos volvemos un momento al cuarto de estar?

اگر خونسردی خود را حفظ کرد فقط برای خاطر مادرش بود. سرش را بجانب او خم کرد تا مانع بشود که مادرش گره گوار را به‌بیند با وجود اینکه نتوانست جلو لرزهٔ خود را بگیرد با شتاب اظهار داشت: «زود باش برویم، بهتر است که یک دقیقه در اطاق ناهارخوری بمانیم.»

Gregorio veía claramente la intención de Grete, quería llevar a la madre a un lugar seguro y luego echarle de la pared.

گره گوار فهمید که تصمیم دختر جوان قطعی است زیرا میخواست ابتدا مادر را در جای امن بگذارد و بعد او را از روی عکس براند.

Bueno, ¡que lo intentase!

اگر جرأت میکرد میتوانست امتحان کند،

Él permanecería sobre su cuadro y no renunciaría a él.

و چون گره گوار روی تصویر خوابیده بود بآسانی از آن دست نمی‌کشید

Prefería saltarle a Grete a la cara.

حتی حاضر بود که به صورت خواهرش بجهد.

Pero justamente las palabras de Grete inquietaron a la madre, se echó a un lado, vio la gigantesca mancha pardusca sobre el papel pintado de flores y, antes de darse realmente cuenta de que aquello que veía era Gregorio, gritó con voz ronca y estridente: — ¡Ay Dios mío, ay Dios mío! — y con los brazos extendidos cayó sobre el canapé, como si renunciase a todo, y se quedó allí inmóvil.

اما در اثر حرف گرت مادرش مضطرب برگشت و لکهٔ بزرگ قهوه‌ای را روی کاغذ دیوار دید و قبل از اینکه بتواند گره گوار را بشناسد با صدای دو رگهٔ خراشیده‌ای فریاد زد.: «آه خدایا، خدایا!» با حرکت تسلیم کامل دستها را بشکل صلیب رویهم گذاشت و روی نیم تخت غلتید و از هوش رفت.

—¡Cuidado Gregorio! — gritó la hermana levantando el puño y con una mirada penetrante.

خواهر مشتش را بلند کرده نگاه زهر آلودی به گره گوار انداخت و گفت! «اوه! گره گوار!»

Desde la transformación eran estas las primeras palabras que le dirigía directamente.

این اولین کلمه‌ای بود که پس از تغییر شکل باو خطاب کرد،

Corrió a la habitación contigua para buscar alguna esencia con la que pudiese despertar a su madre de su inconsciencia; Gregorio también quería ayudar — había tiempo más que suficiente para salvar el cuadro —, pero estaba pegado al cristal y tuvo que desprenderse con fuerza, luego corrió también a la habitación de al lado como si pudiera dar a la hermana algún consejo, como en otros tiempos, pero tuvo que quedarse detrás de ella sin hacer nada; mientras que Grete revolvía entre diversos frascos, se asustó al darse la vuelta, un frasco se cayó al suelo y se rompió y un trozo de cristal hirió a Gregorio en la cara; una medicina corrosiva se derramó sobre él. Sin detenerse más tiempo, Grete cogió todos los frascos que podía llevar y corrió con ellos hacia donde estaba la madre; cerró la puerta con el pie.

سپس دوید از اطاق ناهارخوری نمک بیاورد تا مادرش را بهوش بیاورد. گره گوار تصمیم گرفت که کمکش بکند ـ اینکار مانع نمیشد که در موقع لزوم از تصویر دفاع بنماید ـ افسوس! سخت بشیشه چسبیده بود و میبایستی کوشش دشواری بکند تا از آن کنده بشود. بعد دوید در اطاق ناهارخوری مثل اینکه میتوانست نصیحت مؤثری بخواهرش بکند، اما فقط راضی شد در مدتی که او شیشه‌ها را بهم میزد بآرامی پشت سرش بایستد. زمانیکه گرت برگشت وحشت غریبی باو دست داد. یک شیشه افتاد و روی زمین شکست، خرده‌های آن صورت گره گوار را خراشید و دوای تندی به پاهایش شتک زد. گرت هم بی‌آنکه تأمل کند با تمام شیشه‌هائی که میتوانست بردارد شتاب زده بطرف مادرش رفت و با ضربت پا در را بست.

Gregorio estaba ahora aislado de la madre, que quizá estaba a punto de morir por su culpa; no debía abrir la habitación, no quería echar a la hermana que tenía que permanecer con la madre; ahora no tenía otra cosa que hacer que esperar; y, afligido por los remordimientos y la preocupación, comenzó a arrastrarse, se arrastró por todas partes: paredes, muebles y techos, y finalmente, en su desesperación, cuando ya la habitación empezaba a dar vueltas a su alrededor, se desplomó en medio de la gran mesa.

باین وسیله گره گوار از مادرش که در اثر خطای او شاید رو بمرگ بود جدا ماند و بفکر اینکه مبادا باعث بشود خواهرش که وظیفهٔ او ماندن پهلوی ناخوش بود بیرون برود نخواست در را باز بکند پس کار دیگری از او ساخته نبود مگر اینکه انتظار بکشد و در حالیکه پریشان و شرمگین بود شروع بجولان روی دیوارها و اثاثیه و سقف کرد. آنقدر گشت زد که همه چیز در اطرافش چرخید و با ناامیدی میان میز بزرگ افتاد.

Pasó un momento, Gregorio yacía allí extenuado, a su alrededor todo estaba tranquilo, quizá esto era una buena señal.

لحظه‌ای گذشت، گره گوار از خستگی در آنجا دراز کشید و اطرافش را سکوت فرا گرفته بود.

Entonces sonó el timbre.

این را بفال نیک گرفت ولی ناگهان شنید که زنگ در را زدند.

La chica estaba, naturalmente, encerrada en su cocina y Grete tenía que ir a abrir.

کلفت طبیعةً در آشپزخانه جلو خودش را سنگربندی کرده بود. گرت رفت و در را باز کرد.

El padre había llegado. ¿Qué ha ocurrido? — fueron sus primeras palabras. El aspecto de Grete lo revelaba todo.

پدر وارد شد فوراً پرسید: «چه شده است؟» بی‌شک از حالت شوریدهٔ گرت بو برد.

Grete contestó con voz ahogada, sin duda apretaba su rostro contra el pecho del padre: — La madre se quedó inconsciente, pero ya está mejor. Gregorio se ha escapado.

دختر جوان با صدای خفه‌ای جواب داد ـ احتمال داشت که صورتش را روی سینهٔ پدر گذاشته بود ـ «از دست گره گوار مادرجانم غش کرده اما حالش بهتر است.»

— Ya me lo esperaba — dijo el padre —, os lo he dicho una y otra vez, pero vosotras, las mujeres, nunca hacéis caso.

پدر جواب داد: «من میدانستم و بارها بشما گفته بودم اما زنها حرف سرشان نمیشود.»

Gregorio se dio cuenta de que el padre había interpretado mal la escueta información de Grete y sospechaba que Gregorio había hecho uso de algún acto violento.

گره گوار از این کلمات فهمید که پدرش حرف گرت را بد تعبیر کرده و گمان میکند که از پسرش کارهائی سر زده.

Por eso ahora tenía que intentar apaciguar al padre, porque para darle explicaciones no tenía ni el tiempo ni la posibilidad.

موقع این نبود که بشود ذهنش را روشن کرد میبایست با ملایمت با او رفتار بکند.

Así pues, Gregorio se precipitó hacia la puerta de su habitación y se apretó contra ella para que el padre, ya desde el momento en que entrase en el vestíbulo, viese que Gregorio tenía la más sana intención de regresar inmediatamente a su habitación, y que no era necesario hacerle retroceder, sino que sólo hacía falta abrir la puerta e inmediatamente desaparecería.

لذا گره گوار بطرف در اطاقش پناه برد و عجله کرد برای اینکه پدرش در موقع ورود از توی دالان به‌بیند که او تصمیم قطعی دارد و میخواهد فوراً بمحل خودش برگردد از این قرار لازم نبود که با اقدامات شدید او را مجبور به این کار بنماید زیرا اگر در را برویش باز میکردند بزودی ناپدید میشد.

Pero el padre no estaba en situación de advertir tales sutilezas.
— ¡Ah! — gritó al entrar, en un tono como si al mismo tiempo estuviese furioso y contento.

اما پدر سر دماغ نبود که باین ریزه‌کاریها پی ببرد از دور با لحن آمیخته با خشم و شادی فریاد زد: «آه!. آه!»

Gregorio retiró la cabeza de la puerta y la levantó hacia el padre.

گره گوار سرش را از بغل در برداشت و بسوی آقای سامسا بلند کرد.

Nunca se hubiese imaginado así al padre, tal y como estaba allí; bien es verdad que en los últimos tiempos, puesta su atención en arrastrarse por todas partes, había perdido la ocasión de preocuparse como antes de los asuntos que ocurrían en el resto de la casa, y tenía realmente que haber estado preparado para encontrar las circunstancias cambiadas.

بوضعی که او را دید تعجب نمود زیرا نمیتوانست تصورش را بکند. درست که اخیراً فراموش کرده بود که مثل سابق مراقب وقایع خانه باشد و بجای آن روش نوین گشت و گذار روی دیوارها را پیش گرفته بود. اما میبایستی منتظر تغییراتی نزد اقوامش بوده باشد.

Aun así, aun así. ¿Era este todavía el padre?

ولی… ولی… آیا این پدرش بود؟

El mismo hombre que yacía sepultado en la cama, cuando, en otros tiempos, Gregorio salía en viaje de negocios? ¿El mismo hombre que, la tarde en que volvía, le recibía en bata sentado en su sillón, y que no estaba en condiciones de levantarse, sino que, como señal de alegría, sólo levantaba los brazos hacia él? ¿El mismo hombre que, durante los poco frecuentes paseos en común, un par de domingos al año o en las festividades más importantes, se abría paso hacia delante entre Gregorio y la madre, que ya de por sí andaban despacio, aún más despacio que ellos, envuelto en su viejo abrigo, siempre apoyando con cuidado el bastón, y que, cuando quería decir algo, casi siempre se quedaba parado y congregaba a sus acompañantes a su alrededor?

آیا این همان مردی بود که وقتی گره گوار سابق بمسافرت میرفت او خسته در رختخواب قایم میشد؟ و در هنگام مراجعت او را با لباس خانگی در یک صندلی راحتی که نمیتوانست از روی آن بلند بشود پذیرائی میکرد یعنی اکتفا مینمود که بازوهایش را بسوی آسمان بلند بکند و اظهار شادی بنماید؟ این پیرمرد که در گردشهای نادر خانوادگی یعنی دو سه یکشنبه در سال و روز جشنهای بزرگ بین گره گوار و مادر که آهسته راه میرفتند خودش را بزمین میکشید؟ این مرد که خودش را در لبادهٔ کهنه‌ای میپیچید، با احتیاط عصا میزد برای اینکه جلو برود و مجبور بود برای اینکه حرف بزند هر سه قدمی بایستد و همراهان خود را بیاد بیاورد؟ از آن ببعد چطور قد برافراشته بود!

Pero ahora estaba muy derecho, vestido con un rígido uniforme azul con botones, como los que llevan los ordenanzas de los bancos; por encima del cuello alto y tieso de la chaqueta sobresalía su gran papada; por debajo de las pobladas cejas se abría paso la mirada, despierta y atenta, de unos ojos negros. El cabello blanco, en otro tiempo desgreñado, estaba ahora ordenado en un peinado a raya brillante y exacto.

لباس متحدالشکل آبی بدون یک چین با دگمه‌های طلائی ببر داشت. مثل لباس اعضای بانک بالای یخهٔ بلند او غبغبش با خطهای محکمی بزرگ شده بود زیر ابروهای پرپشت نگاه سرزندهٔ چشمهای سیاهش بحالت جوانی خیره میشد، موهای سفیدش که معمولاً ژولیده بود شانه کرده و عقب زده و براق بود.

Arrojó su gorra, en la que había bordado un monograma dorado, probablemente el de un banco, sobre el canapé a través de la habitación formando un arco, y se dirigió hacia Gregorio con el rostro enconado, las puntas de la larga chaqueta del uniforme echadas hacia atrás, y las manos en los bolsillos del pantalón.

ابتدا کلاهش را که با نشان طلائی یکی از بنگاه‌های مالی مزین بود برداشت و دایره‌وار دور اطاق گردانید و روی نیم‌تخت انداخت بعد دستها را در جیب شلوارش کرد پشت لباس متحدالشکل عقب رفت و بحالت تهدیدکننده بطرف گره گوار آمد.

Probablemente ni él mismo sabía lo que iba a hacer, sin embargo levantaba los pies a una altura desusada y Gregorio se asombró del tamaño enorme de las suelas de sus botas.

شاید خودش نمی‌دانست که چه میخواهد بکند بهر حال پاهایش را خیلی بالا میگرفت و گره گوار از هیکل نخراشیدهٔ تخت کفشهایش بحیرت افتاد.

Pero Gregorio no permanecía parado, ya sabía desde el primer día de su nueva vida que el padre, con respecto a él, sólo consideraba oportuna la mayor rigidez.

از ماندن سرجایش احتراز کرد چون از روز اول تغییر شکل پی برده بود که پدر معتقد است خشونت شدید یگانه طرز رفتار پسندیده نسبت باوست.

Y así corría delante del padre, se paraba si el padre se paraba, y se apresuraba a seguir hacia delante con sólo que el padre se moviese.

لذا شروع به پس رفتن کرد و هر وقت که پدرش مکث میکرد او هم می‌ایستاد و فوراً بکوچکترین حرکت مخاصم راه می‌افتاد.

Así recorrieron varias veces la habitación sin que ocurriese nada decisivo y sin que ello hubiese tenido el aspecto de una persecución, como consecuencia de la lentitud de su recorrido.

این روش ثابت شد که بدون نتیجهٔ قطعی چندین بار دور اطاق گردش کردند. عملیات جنبهٔ تعاقب را هم نداشت زیرا آهنگ حرکات بسیار دقیق بود.

Por eso Gregorio permaneció de momento sobre el suelo, especialmente porque temía que el padre considerase una especial maldad por su parte la huida a las paredes o al techo.

از این قرار گره گوار موقتاً روی زمین ماند، بخصوص میترسید که هر گاه پدرش او را ببیند که از دیوار یا سقف بالا میرود این دسیسه را بمنزلهٔ شرارت زیرکانه‌ای تلقی بکند.

Por otra parte, Gregorio tuvo que confesarse a sí mismo que no soportaría por mucho tiempo estas carreras, porque mientras el padre daba un paso, él tenía que realizar un sinnúmero de movimientos.

معهذا بایستی بزودی اقرار نماید که با این وضع مدت زیادی نمیتواند مقاومت بکند، در مدت کمی که پدرش یک قدم برمیداشت گره گوار همان مدت را باید صرف یک رشته ورزشهائی بکند

Ya comenzaba a sentir ahogos, bien es verdad que tampoco anteriormente había tenido unos pulmones dignos de confianza.

و بعد هم چون ریه‌هایش قوی نبود به نفس افتاده بود، افتان و خیزان خودش را میکشید و برای یگانه پرش فرجامین قوایش را جمع میکرد.

Mientras se tambaleaba con la intención de reunir todas sus fuerzas para la carrera, apenas tenía los ojos abiertos; en su embotamiento no pensaba en otra posibilidad de salvación que la de correr; y ya casi había olvidado que las paredes estaban a su disposición, bien es verdad que éstas estaban obstruidas por muebles llenos de esquinas y picos. En ese momento algo, lanzado sin fuerza, cayó junto a él, y echó a rodar por delante de él.

بدشواری میتوانست که چشمش را باز بکند و آنقدر گیج شده بود که نجات خود را در دویدن میدانست در صورتیکه دیوارها در مقابلش بود ـ بله دیوارهای اطاق ناهارخوری با اثاثیه‌ای که رویش بدقت کنده‌کاری شده بود و ریشه و منگوله بآن آویخته بود، ولی دیوارها، معهذا دیوارها ـ ناگهان یا اللّٰه! چیزی پهلوی او پرید زمین خورد و غلتید و کمی دورتر ایستاد.

Era una manzana; inmediatamente siguió otra; Gregorio se quedó inmóvil del susto; seguir corriendo era inútil, porque el padre había decidido bombardearle.

این سیبی بود که سر سرکی انداخته بودند، بزودی یکی دیگر دنبالش آمد، گره گوار از وحشت سر جایش خشک شد و ماند. حرکت او بیهوده بود زیرا پدرش تصمیم داشت او را بمباران بکند.

Con la fruta procedente del frutero que estaba sobre el aparador se había llenado los bolsillos y lanzaba manzana tras manzana sin apuntar con exactitud, de momento.

ظرف میوه را از توی گنجه خالی کرده بود و جیبهایش پر از گلوله بود، حالا یکی بعد از دیگری

Estas pequeñas manzanas rojas rodaban por el sueño como electrificadas y chocaban unas con otras.

و بی‌آنکه هنوز نشان بگیرد پرت میکرد این گلوله‌های کوچک مثل گویهای برقی روی زمین می‌غلتیدند و بهم می‌خوردند.

Una manzana lanzada sin fuerza rozó la espalda de Gregorio, pero resbaló sin causarle daños.

یک سیب که بآرامی پرتاب شده بود روی پشت گره گوار لغزید بی‌آنکه صدمه برساند،

Sin embargo, otra que la siguió inmediatamente, se incrustó en la espalda de Gregorio; éste quería continuar arrastrándose, como si el increíble y sorprendente dolor pudiese aliviarse al cambiar de sitio; pero estaba como clavado y se estiraba, totalmente desconcertado.

ولی سیب بعدی تماماً در پشتش فرو رفت. خواست دورتر برود تا شاید بوسیلهٔ این حرکت از درد شدیدی که به او عارض شده بود بکاهد ولی حس کرد که سرجایش میخکوب شده و خمیازه‌ای کشید بی‌آنکه بذاند که چه میکند.

Sólo al mirar por última vez alcanzó a ver cómo la puerta de su habitación se abría de par en par y por delante de la hermana, que chillaba, salía corriendo la madre en enaguas, puesto que la hermana la había desnudado para proporcionarle aire mientras permanecía inconsciente; vio también cómo, a continuación, la madre corría hacia el padre y, en el camino, perdía una tras otra sus enaguas desatadas, y cómo, tropezando con ellas, caía sobre el padre, y abrazándole, unida estrechamente a él — ya empezaba a fallarle la vista a Gregorio —, le suplicaba, cruzando las manos por detrás de su nuca, que perdonase la vida de Gregorio.

در آخرین نگاهی که انداخت دید در اطاقش ناگهان باز شد، خواهرش فریاد میزد و مادر به تعجیل دنبال او میآمد. دختر جوان بدون سینه‌بند بود زیرا لباسش را کنده بود برای اینکه در موقع بیهوشی تنفس مصنوعی به مادر بدهد ـ مادرش حالا هم که بطرف پدر میدوید دامن لباسش بزمین کشیده میشد و خرده خرده توی پاهایش می پیچید. بطرف شوهرش پرش کرد او را در آغوش کشید و بخودش چسبانید. دستهایش را بشکل صلیب روی گردن شوهر گذاشت و از او خواهش میکرد که بجان بچه‌شان سوء قصدی نکند. گره گوار دیگر چیزی نمیدید.

Capítulo tres

۳

La grave herida de Gregorio, cuyos dolores soportó más de un mes — la manzana permaneció empotrada en la carne como recuerdo visible, ya que nadie se atrevía a retirarla —, pareció recordar, incluso al padre, que Gregorio, a pesar de su triste y repugnante forma actual, era un miembro de la familia, a quien no podía tratarse como un enemigo, sino frente al cual el deber familiar era aguantarse la repugnancia y resignarse, nada más que resignarse.

سیبی را که هیچکس جرأت نکرد از پشت گره گوار در بیاورد در گوشت تنش بمنزلهٔ یادبود محسوسی از آن پیش‌آمد باقی ماند، و زخم خطرناکی که بیش از یک‌ماه می‌گذشت که گره گوار برداشته بود بنظر آمد که بالاخره به پدر فهماند که پسرش، با وجود تغییر شکل غمناک و تنفرآمیزش یکی از اعضای خانواده بوده و نمیبایستی با او مانند یک دشمن معامله بکند. برعکس وظیفه چنین تقاضا میکرد که جلو تنفر خود را بگیرد و گره گوار را متحمل بشود، فقط او را تحمل بکند.

Y si Gregorio ahora, por culpa de su herida, probablemente había perdido agilidad para siempre, y por lo pronto necesitaba para cruzar su habitación como un viejo inválido largos minutos — no se podía ni pensar en arrastrarse por las alturas —, sin embargo, en compensación por este empeoramiento de su estado, recibió, en su opinión, una reparación más que suficiente: hacia el anochecer se abría la puerta del cuarto de estar, la cual solía observar fijamente ya desde dos horas antes, de forma que, tumbado en la oscuridad de su habitación, sin ser visto desde el comedor, podía ver a toda la familia en la mesa iluminada y podía escuchar sus conversaciones, en cierto modo con el consentimiento general, es decir, de una forma completamente distinta a como había sido hasta ahora.

زخمی که برداشته بود بطور حتمی و علاج ناپذیری از چالاکی او کاست. فقط برای پیمودن اطاقش مثل یک نفر معیوب زمان طویلی را لازم داشت، اما راجع، بگردشهای روی دیوار میبایستی که فاتحه‌اش را بخواند. ولی از طرف دیگر بعقیدهٔ او این وخامت حالش جبران میشد باین معنی که حالا هر شب در اطاق ناهارخوری را باز میگذاشتند. انتظار این پیش‌آمد را دو ساعت میکشید و در سایهٔ اطاقش کز میکرد، بطوریکه برای کسانی که مشغول صرف غذا بودند نامرئی بود، اما او میتوانست همهٔ خانواده را که جلو روشنائی لامپا جمع شده بودند به‌بیند و با اجازهٔ همه حق داشت گفتگوی آنها را بشنود و این خیلی بهتر از سابق بود.

Naturalmente, ya no se trataba de las animadas conversaciones de antaño, en las que Gregorio, desde la habitación de su hotel, siempre había pensado con cierta nostalgia cuando, cansado, tenía que meterse en la cama húmeda.

بطور یقین حالا موضوع صحبت بگرمی قدیم نبود زیرا پیشتر وقتیکه میخواست در تخت‌خواب نمناک یکی از اطاقهای کوچک مهمانخانه بلغزد با تأسف بیاد آن میافتاد.

La mayoría de las veces transcurría el tiempo en silencio.

اغلب حتی بعد از غذا هم چیز زیادی نمیگفتند.

El padre no tardaba en dormirse en la silla después de la cena, y la madre y la hermana se recomendaban mutuamente silencio; la madre, inclinada muy por debajo de la luz, cosía ropa fina para un comercio de moda; la hermana, que había aceptado un trabajo como dependienta, estudiaba por la noche estenografía y francés, para conseguir, quizá más tarde, un puesto mejor.

پدر بزودی روی صندلی راحتی چرت میزد، مادر و دختر در خاموشی بهم نصیحت می‌کردند. مادر زیر روشنائی خمیده بود و پارچه‌های کتانی برای مغازهٔ لباس زیر فروشی میدوخت و خواهر که بعنوان فروشنده در محلی استخدام شده بود تندنویسی و یا فرانسه مطالعه میکرد بامید اینکه بعدها وضع خود را بهتر کند.

A veces el padre se despertaba y, como si no supiera que había dormido, decía a la madre: «¡Cuánto coses hoy también!», e inmediatamente volvía a dormirse mientras la madre y la hermana se sonreían mutuamente.

گاهی پدر از خواب میپرید و مثل اینکه نمیدانست خواب بوده بمادر میگفت: «امروز چقدر چیز میدوزی!» بعد بخواب میرفت، در صورتیکه مادر و خواهر لبخند خسته‌ای با هم رد و بدل میکردند.

Por una especie de obstinación, el padre se negaba a quitarse el uniforme mientras estaba en casa; y mientras la bata colgaba inútilmente de la percha, dormitaba el padre en su asiento, completamente vestido, como si siempre estuviese preparado para el servicio e incluso en casa esperase también la voz de su superior.

پدر، با لجاجت بوالهوسانه از کندن لباس رسمی خود پرهیز میکرد، لبادهٔ خانگی او مانند چیز بیمصرف به رخت‌آویز بود حتی در داخل منزل، با لباس متحدالشکل چرت میزد، مثل اینکه میخواست برای اجرای فرمان مافوق همیشه آماده باشد و حتی در خانه بنظر میآمد که گوش بزنگ فرمان رئیس است.

Como consecuencia, el uniforme, que no era nuevo ya en un principio, empezó a ensuciarse a pesar del cuidado de la madre y de la hermana. Gregorio se pasaba con frecuencia tardes enteras mirando esta brillante ropa, completamente manchada, con sus botones dorados siempre limpios con la que el anciano dormía muy incómodo y, sin embargo, tranquilo.

از اینقرار لباس رسمی که وقتی باو داده بودند نو نبود با وجود دقت این دو زن هر روز از جلایش میکاست و گره گوار اغلب شبهایش را به تماشای این لباس که پر از لک بود و دگمه‌های برق انداخته‌اش همیشه میدرخشید و زیر آن مرد مسن در سکوت و ناراحتی میخوابید میگذرانید.

En cuanto el reloj daba las diez, la madre intentaba despertar al padre en voz baja y convencerle para que se fuese a la cama, porque éste no era un sueño auténtico y el padre tenía necesidad de él, porque tenía que empezar a trabajar a las seis de la mañana.

ساعت دیواری که زنگ ده را میزد مادر سعی میکرد که با صدای خفه‌ای پدر را بیدار کند و او را اجباراً به رختخواب ببرد و میگفت که خواب در حالت نشسته سر جمع خواب نیست و برای اینکه سر ساعت شش پی خدمت برود باید بطور معمول استراحت بنماید.

Pero con la obstinación que se había apoderado de él desde que se había convertido en ordenanza, insistía en quedarse más tiempo a la mesa, a pesar de que, normalmente, se quedaba dormido y, además, sólo con grandes esfuerzos podía convencérsele de que cambiase la silla por la cama.

ولی از زمانیکه دستورهای اکید از طرف بانک باو میدادند سرسختی نشان میداد و لجاجت میکرد که سر میز بماند. هر چند مرتب بخواب میرفت و خیلی دشوار بود که صندلی راحتی را مبدل به تخت خواب بکنند.

Ya podían la madre y la hermana insistir con pequeñas amonestaciones, durante un cuarto de hora daba cabezadas lentamente, mantenía los ojos cerrados y no se levantaba.

مادر و خواهر بیهوده او را وادار میکردند و اندرزهای پیاپی میدادند ولی او ربع ساعتهائی را در آنجا میگذرانید و سرش را آهسته تکان میداد، چشمهایش بسته بود و نمیخواست بلند بشود.

La madre le tiraba del brazo, diciéndole al oído palabras cariñosas, la hermana abandonaba su trabajo para ayudar a la madre, pero esto no tenía efecto sobre el padre.

مادر آستین او را میکشید و در گوشش چیزهای خوش‌آیند میگفت، خواهر تکالیف خود را کنار میگذاشت برای اینکه باو کمک بکند ولی همهٔ این کارها بی‌نتیجه بود.

Se hundía más profundamente en su silla.

فقط در صندلی راحتی قدری بیشتر فرو میرفت

Sólo cuando las mujeres le cogían por debajo de los hombros, abría los ojos, miraba alternativamente a la madre y a la hermana, y solía decir: «¡Qué vida ésta! ¡Esta es la tranquilidad de mis últimos días!»,

و بایستی زنها زیر بازویش را بگیرند تا مژه‌هایش باز بشود. آنوقت آنها را یکی‌یکی نگاه میکرد و معمولاً میگفت: «اینهم زندگیست! مثلاً این آسایش سرِ پیری منست؟»

y apoyado sobre las dos mujeres se levantaba pesadamente, como si él mismo fuese su más pesada carga, se dejaba llevar por ellas hasta la puerta, allí les hacía una señal de que no las necesitaba, y continuaba solo, mientras que la madre y la hermana dejaban apresuradamente su costura y su pluma para correr tras el padre y continuar ayudándole.

بعد تکیه بدو زن میکرد و بزحمت بلند میشد مثل اینکه برای خودش هم بار سنگینی بود و دم در زن و دخترش او را میبردند بعد بآنها اشاره میکرد که بروند و باقی راه را به‌تنهائی می‌پیمود، در صورتیکه مادر و خواهر دستپاچه یکی قلم و دیگری سوزنش را زمین میگذاشت و دنبال او میدویدند که باز هم کمکش بکنند.

¿Quién en esta familia, agotada por el trabajo y rendida de cansancio, iba a tener más tiempo del necesario para ocuparse de Gregorio?

در این خانواده که اعضای آن از کار و خستگی درمانده بودند بجز در موارد ضروری، کی فرصت داشت که بفکر گره گوار باشد؟

El presupuesto familiar se reducía cada vez más, la criada acabó por ser despedida. Una asistenta gigantesca y huesuda, con el pelo blanco y desgreñado, venía por la mañana y por la noche y hacía el trabajo más pesado; todo lo demás lo hacía la madre, además de su mucha costura.

بودجهٔ منزل را کم کم تقلیل دادند و بالاخره کلفت را جواب کردند. یک زن تنومند سرپائی با استخوان بندی درشت و موهای سفیدی که دور سرش موج میزد از این ببعد جانشینش شد که صبح و عصر کارهای سنگین را بکند. حال باقی کارها را مادر با وجود وصله زدن به جورابهائی که تمامی نداشت بعهده گرفته بود.

Ocurrió incluso el caso de que varias joyas de la familia, que la madre y la hermana habían lucido entusiasmadas en reuniones y fiestas, hubieron de ser vendidas, según se enteró Gregorio por la noche por la conversación acerca del precio conseguido.

ناچار شدند جواهرهای خانواده را که سابقاً در مجالس پذیرائی و جشنها باعث سرافرازی مادر و خواهر بود بفروشند، گره گوار در یکی از شب‌زنده‌داری‌های خود شنید که راجع به ارزش آنها مباحثه میکردند.

Pero el mayor motivo de queja era que no se podía dejar este piso, que resultaba demasiado grande en las circunstancias presentes, ya que no sabían cómo se podía trasladar a Gregorio.

ولی موضوع عمده بخصوص شکایت از کرایهٔ این آپارتمان بود که برای کیسهٔ خانه گران تمام میشد و اشکال گره گوار بود نمیدانستند چطور باید حملش کرد زیرا نمیتوانستند او را ترک بگویند. هیهات!

Pero Gregorio comprendía que no era sólo la consideración hacia él lo que impedía un traslado, porque se le hubiera podido transportar fácilmente en un cajón apropiado con un par de agujeros para el aire; lo que, en primer lugar, impedía a la familia un cambio de piso era, aún más, la desesperación total y la idea de que habían sido azotados por una desgracia como no había igual en todo su círculo de parientes y amigos.

گره گوار بخوبی میفهمید که ملاحظهٔ او مانع اساسی تغییر منزل نبود زیرا بخوبی میتوانستند او را در صندوق چوبی که هواخور داشته باشد بگذارند و حملش بکنند. نه، مانع اساسی ناامیدی خانواده‌اش بود. فکر اینکه بدبختی بی‌سابقه‌ای در تاریخ خانوادگی و محیط به آنها روی آورده بود.

Todo lo que el mundo exige de la gente pobre lo cumplían ellos hasta la saciedad: el padre iba a buscar el desayuno para el pequeño empleado de banco, la madre se sacrificaba por la ropa de gente extraña, la hermana, a la orden de los clientes, corría de un lado para otro detrás del mostrador, pero las fuerzas de la familia ya no daban para más.

و از جمله بلائی که روزگار ممکن است به درماندگان تحمیل بکند حالا هیچ یک را دربارهٔ آنها فروگذار نکرده بود. پدر مأمور حمل ناهار کارمندان جزء بانک بود. مادر خودش را میکشت که لباس زیر خارجیها را بشوید، خواهر پشت پیش بساطی سفارش مشتریها را انجام میداد. بیش از این نمی‌شد متوقع بود زیرا توانائی آنها اجازه نمیداد.

La herida de la espalda comenzaba otra vez a dolerle a Gregorio como recién hecha cuando la madre y la hermana, después de haber llevado al padre a la cama, regresaban, dejaban a un lado el trabajo, se acercaban una a otra, sentándose muy juntas. Entonces la madre, señalando hacia la habitación de Gregorio, decía: «Cierra la puerta, Grete», y cuando Gregorio se encontraba de nuevo en la oscuridad, afuera las mujeres confundían sus lágrimas o simplemente miraban fijamente a la mesa sin llorar.

گره گوار بیچاره حس کرد که زخمش سر باز کرده وقتیکه مادر و خواهرش بعد از آنکه پدر را خوابانیدند کار خود را ول کردند و صندلیهایشان را بهم نزدیک برده تقریباً پهلوی هم نشستند و مادر در حالیکه اطاق گره گوار را نشان میداد گفت: «گرت، در را به‌بند». گره گوار در سایه واقع شده بود در صورتیکه در آنطرف اشکهای دو زن بهم آمیخته میشد و یا بدتر با چشم خشک خیره خیره بمیز نگاه میکردند.

Gregorio pasaba las noches y los días casi sin dormir.

گره‌گوار شبها و روزها خوابش نمیبرد.

A veces pensaba que la próxima vez que se abriese la puerta él se haría cargo de los asuntos de la familia como antes; en su mente aparecieron de nuevo, después de mucho tiempo, el jefe y el encargado; los dependientes y los aprendices; el mozo de los recados, tan corto de luces; dos, tres amigos de otros almacenes; una camarera de un hotel de provincias; un recuerdo amado y fugaz: una cajera de una tienda de sombreros a quien había hecho la corte seriamente, pero con demasiada lentitud; todos ellos aparecían mezclados con gente extraña o ya olvidada, pero en lugar de ayudarle a él y a su familia, todos ellos eran inaccesibles, y Gregorio se sentía aliviado cuando desaparecían.

گاهگاهی بفکر می‌افتاد که مثل سابق بمحض اینکه در باز بشود کارهای خانواده را بعهده بگیرد، بعد از مدتها فراموشی یکروز رئیس، معاون، مأمورین تجارتخانه، مباشرین جزء، خدمتگذاران را با افکار محدودشان و دو سه تا رفیق که در تجارتخانه‌های دیگر کار میکردند همه را بخاطر آورد. یک کلفت مهمانخانهٔ شهرهای اطراف را که یادبود گذرنده و پرخرجی برایش گذاشته بود و یک زن صندوقدار کلاه‌فروشی را که جداً ولی خیلی با تأنی او را تعقیب میکرد بیاد آورد. آدمها از برابرش در میان ابر میگذشتند و بطور مبهمی قیافه‌های خارجی‌ها و صورتهائی که فراموش کرده بود با آنهمه مخلوط میشد، ولی هیچکدام از آنها نمیتوانست نه به او و نه به خانواده‌اش کمک بکند. آنها بدرد نمیخوردند و خوشوقت بود که از بین رفته بودند.

Pero después ya no estaba de humor para preocuparse por su familia, solamente sentía rabia por el mal cuidado de que era objeto y, a pesar de que no podía imaginarse algo que le hiciese sentir apetito, hacía planes sobre cómo podría llegar a la despensa para tomar de allí lo que quisiese, incluso aunque no tuviese hambre alguna.

این منظره میل آنرا که در کار خویشانش علاقه بخرج بدهد سلب کرد، برعکس فکر شورش در او تولید شد زیرا به زخمش رسیدگی نمیکردند و هر چند چیزی که بتواند اشتهای او را تهییج بنماید نمیشد تصور کرد او مایل بود به محل اغذیه سرکشی کند و خوراکهائی را که طبیعةً باب دندانش بود گرچه اشتها نداشت از نظر بگذراند.